Wildheart en Y&T in De Kreun

Y&T in De Kreun

Op 22 oktober was het terug feest in De Kreun. Reeds twee jaar op rij was Y&T te gast in Kortrijk en ook dit jaar was niet anders. Soms had ik het gevoel van “drie keer op rij, wie komt daar nog naartoe?”. Maar gezien de heren elke keer de boel gewoonweg plat spelen, weet je dat het terug een feest van jewelste zal worden.

Dit jaar konden de Belgische band Wildheart openen. Ze zijn zomaar uit de eighties geplukt en in De Kreun losgelaten. We kennen deze vrij jonge band van hun Wildfest festival, dat ook volgend jaar op 21 april plaats heeft. Met een eerder korte setlist van 6 nummers brachten de vijf gedreven muzikanten in een mum van tijd het publiek op temperatuur. Opvallend was wel dat ze met elk optreden vooruitgang maken want met de drive, amusement en techniek die ze avond speelden kon ik hen nog niet eerder gezien.

De meeste nummers kwamen van hun uitgebracht debuutalbum, maar toch stak “A stranger’s eyes”, een nieuwkomer, in de setlist. Onder luid applaus verlieten zanger Farty, schredding gitaristen Foxx & Juice, bassmaster Stevie Dee en drummachine Thunderberck het podium.

Y&T was dus voor het derde jaar op rij in De Kreun. De heren hadden de lijst nummers eens goed onder handen genomen. Opener van de avond was “Black Tiger”en dat vonden velen een goede keuze. Na enkele opwarmers zoals “Lipstick and leather” brachten ze enkele nummers van Meniketti zijn solo plaat. Zo hoorden we “Lay me down” en “Storm”.

“Wind of change” bracht een speciale sfeer, gezien dit nummer opgedragen werd aan de overleden bandleden. In maart overleed trouwens Joey Alves. Dave Menniketti zei dat het een raar gevoel gaf om als enige van de vier originele bandleden over te blijven. Een intens moment met zoveel passie gebracht, een kippenvel momentje.

Daarna kwamen nog enkele nummers aan zoals “Masters and slaves” en “Hang ‘em high” tot plots de eerste noten van “I believe in you” het tempo volledig naar omlaag draaide en we ademloos konden genieten van deze ballad. Dat de heren topmuzikanten waren wisten we al, maar elk kreeg de tijd om dat ook eens te bewijzen. Het was een streling voor het oog en oor hoe bassist Aaron Leigh de solo uit zijn instrument toverde.  Maar ook drummer Mike Vanderhule moest niet onderdoen want in een meerdere  minuten durende solo bewees hij zijn capaciteiten. Een lang en daverend applaus toonden aan dat het publiek dit erg wist te waarderen. Ook gitarist John Nymann nam voor een nummer de zang voor zijn rekening en kwam daardoor in het midden van het podium in de spotlight te staan. Het optreden in De Kreun was de afsluiter van het vasteland, maar ze gingen verder toeren in de UK.

Zeventien nummers verder kondigde Dave hun laatste nummer aan. Ze verlieten het podium onder applaus, dat zo sterk was dat de heren nog voor twee bisnummers terugkeerden. Ze hadden trouwens nog twee pareltjes “Rescue me” en “Forever” voor ons in petto. Een 20 nummers en quasi twee uur durend spektakel werd onder luid applaus en uitbundig gejuich afgesloten.

Het mag ook eens opgemerkt worden dat de belichting en klank van beide bands alweer perfect waren.

 

Accreditatie : ROCK-Pix Media