Universe Infinity – Rock is alive

Universe Infinity – Rock is alive

Universe Infinity is een Zweedse band met een lange historie. De band begon in 82 toen gitaristen Michael Kling en Per Nilsson, bassist Hasse Hagman en drummer Anders Wetterström de handen in elkaar sloegen. Toen ook keyboardspeler Fredrik Kriström en zanger Kjell Wallen zich vervoegden, was de band compleet. Hun debuutalbum, die ook “Universe” draagt, kende enkele sterke nummers waardoor de band opgemerkt werd en enkele jaren live te zien was. In 86 nam Janne Åströmde plaats achter de microfoon in en met hun nieuwe frontman werkten ze aan een opvolger, die na verschillende demo’s nooit het levenslicht zag. In 88 leidde dit tot een split.

Veertien jaar later, we schrijven 2002, wou Per Nilsson de draad terug opnemen en contacteerde de anderen, die ook een tweede leven van de band zagen zitten. Andreas Eklund werd als zanger aangetrokken en zijn aanpak opende enkele nieuwe deuren. Het tweede album werd opgenomen. Sindsdien veranderde de band de naam naar Universe Infinity. Met ‘Rock Is Alive’ viert de band zijn lang verwachte comeback.

Het album kent meerdere goede tracks, die een melodieuze AOR-sfeer uitademen. Zo is de opener ‘Start give all your love’ direct een schot in de roos. ‘Catch Of My Life’, ‘Red Submarines’ en ‘Companys Coming’ bevestigen hierin. De gitaarsolo’s zijn echt opmerkelijk dat de nummers een hoger niveau bereiken. ‘She Cant Get Enough’ zou zo van een album van KISS kunnen geplukt zijn. Het nummer bolt lekker door. Ook het betere gitaarwerk vinden we in de klassiekere ‘Born In Flames’ en ‘We Were Just Dancing’ terug.
De ritmische titeltrack ‘Rock is alive’ en melodieuze ‘Lady Luck’ kennen beiden gitaar- en keyboardarrangementen, die de basis vormen voor deze twee rockers. Ook in de afsluiter ‘Streets Of Hate’ is een streepje Hammond te horen.

Deze comeback had, wat mij betreft, al veel eerder mogen komen. Het album staat vol goede nummers en bevat geen opvullers. Elk nummer staat er. Je geniet een klein uurtje van de betere hardrock vanuit het Mekka van dit genre.
85/100

Andy Maelstaf

Met dank aan Gino Puylaert