Italian Groove Thrash EXTREMA New Single ‘For The Loved And The Lost’ Off Upcoming Album “Headbanging Forever”

EXTREMA is: Tiziano “Titian” Spigno – Vocals – Tommy Massara – Guitars –
Gabri Giovanna – Bass – Francesco “Frullo” Larosa – Drums

Italian Groove Thrash EXTREMA New Single ‘For The Loved And The Lost’ Off Upcoming Album “Headbanging Forever”

Long-running Italian groove thrash metallers EXTREMA are going to release their seventh studio album, “Headbanging Forever”, on May 10, 2019, via Rockshots Records/Universal Music.
Tommy Massara comments:

“It’s a 100% Metal Album that leaves the listeners breathless. The songs are well balanced, there’s a lot of double bass, tempo changes and screaming lead guitar solos like in the old days. The songwriting of the album reminds of something classic with a modern production.”
Today, the band reveals the first single “For The Loved And The Lost”. Listen to the brand new song.

Tiziano Spigno states:

“I’m really excited for “For the Loved and The Lost” being the first single taken from the new album, as it’s one of my favorite tracks. It is a tribute to the friends and the great artists who left us in the last years. The lyrics are full of quotes and I believe that fans will have fun trying to sort them out. The chorus takes inspiration from the Vikings prayer to Odin before the battle and I really hope this will become a great aggregation moment during the next shows, with all the fans raising their glasses of beer, paying tribute to all these terrific artists and their immortal art.”
The album will be available in CD Digipack Deluxe or Vinyl Gatefold Limited Colored Edition. Exclusive Pre-order at Rockshots Records Store here 

For this album, the band enlisted Gustavo Sazes (MACHINE HEAD, ARCH ENEMY, ANGRA, ICED EARTH, GUS G., AMARANTHE, a.o.) to create the album artwork.
Tommy commented on the cover, “We had a list of artists in mind with which we would like to work with, in the end, we decided for two. With one it didn’t work, with Gustavo, after some emails and some ideas exchange, we decided to leave him blank paper to let his own vision and concept-free, and the result is awesome! A cover with a strong impact.”

“Headbanging Forever” has been produced by Tommy Massara & Gabriele Ravaglia. Recorded and mixed by Gabriele Ravaglia & Maxx Canali at the Fear Studio in Italy, it has been mastered by Alberto Cutolo at Massive Arts studios in Milan.


Track Listing:
1. The Call
2. Borders Of Fire
3. For The Loved And The Lost
4. Heavens Blind
5. Pitch Black Eyes
6. Headbanging Forever
7. Believer
8. Invisible
9. Paralyzed
10. The Showdown

 


Bio:
EXTREMA’s original line-up was established between 1985 and 1986 in Milan, Italy. In a very short time, the band led by guitars player Tommy Massara achieved a huge success. Tommy is the only remaining member of the original line-up, and over the years he also played the role of artistic and executive producer.
Hundreds of concerts made the band more and more close-knit and open towards a constant growth path, capable from the beginning of welcoming influences external to heavy metal, a consistent choice within an evolutionary framework which saw EXTREMA start from the rebellious attitude of MOTÖRHEAD to later incorporate the style of Californian thrash metal, a scene with which the band shared the utmost care for the technical side of music and a devastating presence on stage.
The band’s reputation as musicians and performers kept growing in a perpetual live context, with extensive tours and the participation to prestigious festivals with the likes of METALLICA, SLAYER, MOTÖRHEAD, and KORN, a.o.
Extraneous from the beginning to political and ideological implications of any kind, EXTREMA’s lyrics have always strived to alternate challenging and contemporary themes with lighter subjects, true to rock’n’roll form.
In May 2017 the band welcomed the new frontman Tiziano Spigno. Thanks to his entry, EXTREMA can finally release all the creativity repressed in recent years: a violent, direct and engaging approach which is – at the same time – also varied, courageous and experimental, resulting in the new album “Headbanging Forever”.

More info:
http://www.extremateam.com/
https://www.facebook.com/extrema.official/

 

 

Headbanger’s Balls Fest 2017

15800168_745183918980004_2335057396346545854_o

Headbangersball Fest 2017

Een dag waar ik al geruime tijd naar uitkeek, was 6 mei 2017. Headbangersball Fest, een naam die verwijst naar het MTV muziekprogramma dat eind de nostalgische jaren 80 – begin 90 hoogtij vierde. Het was bij uitstek de meest bekeken hardrock- en metalshow waar je van je favoriete bands de nieuwtjes te weten kwam en hun clips kon zien. Een nieuwe locatie ten opzichte van vorig jaar en gezien ik de locatie nog niet kende, begon ik na een kort middagmaal allerlei materiaal in de auto te sleuren. Naast enkele interviews zou ik ook een 8 tal bands mogen fotograferen. Op de ruime parking stonden – naar mijn verbazing – toch al redelijk wat auto’s. Toch tof dat ook de eerste band zo een publiek kreeg om deze dag in te zetten. Tijdens het binnengaan van de zaal kon ik enkele etenstentjes spotten, altijd leuk om tussendoor ook wat te eten want het feestje, dat vroeg begon, zou laat duren!

 

 

IMMANENT DISTANCE: 14.30 – 15.10

Alles verliep mooi op tijd en om 14u30 mocht Immanent Distance de spits afbijten. Niettegenstaande dit vroege uur was de zaal al redelijk gevuld. Immanent Distance heb ik al vaak horen vernoemen, maar veel muziek kon ik tot heden niet terugvinden. Ze brengen melodieuze metal met een prog-kantje, maar daarmee moest ik het doen. Ideale manier eigenlijk om een band te ontdekken, want ik had geen enkele mening/verwachting en ik kon alles ongenuanceerd op me af laten komen. Youtube was geen goede hulp en zelfs hun in 2013 uitgebrachte CD is zo goed als nergens te vinden. Stof om hen te vragen in een interview. De heren speelden een erg korte (5 nummers) setlist, alhoewel ze 40 minuten het podium onveilig maakten. Reden is dat ze vaak langere nummers maken. Op zich is dat niet slecht, want elk nummer zit zodanig goed in elkaar, dat je zoveel variatie te horen krijgt.

Ik was aangenaam verrast, al kende ik de vocale kwaliteiten van Mike Slembrouck al van zijn andere band Rik Priem’s Prime (en sinds recent ook nog After All), waar hij in de voetsporen van Carsten Schulz telkens het beste van zichzelf geeft. Immanent Distance heeft sedert hun bestaan enkele line-up veranderingen doorstaan en zo klinkt deze band (naar hun zeggen) toch anders dan wat op hun CD te horen is. Met zes muzikanten op een podium mag je al eens iets meer verwachtten en dat kregen we ook te horen. Wetende dat ze intussen aannieuwe nummers aan het schrijven zijn, maakt me nieuwsgierig naar hun nieuw materiaal waarmee ze ons wellicht zullen verrassen. Een schitterende opener voor dit festival. De nieuwe locatie was direct een opvallende verbetering, ook qua geluid.

Foto’s: Immanent Distance

 

AT THE FRONT: 15.30 – 16.10

Daarna was het tijd voor At The Front. Ik heb hen al meerdere keren bezig gezien en gehoord, telkens kunnen de mannen me boeien. Gelukkig kon ik de heren toch even aan het werk zien, want na de eerste drie nummers, moest ik allerijl vertrekken om niet te laat te komen op mijn interview met Immanent Distance. Ik kon toch enkele beeldjes schieten.

Foto’s: At The Front

 

FIELDS OF TROY: 16.30 – 17.15

Ook Fiels Of Troy zijn geen onbekenden voor mijn lens. Bij de CD voorstelling van ‘Words In Ruin’ van Dyscordia op 8 april 2016 (in wat toen nog De Kreun heette), waren deze heren ook geselecteerd om met Thurisaz die bewuste avond op gang te trekken. Hun aanstekelijke metal zette menigen aan tot spontaan headbangen.

Ook deze band kon ik niet lang fotograferen of bewonderen, wegens een aankomend interview met Dyscordia. Mja, mocht een mens zich soms in meerdere delen kunnen opsplitsen, ’t zou soms makkelijker zijn.

Foto’s: Fields Of Troy

 

THURISAZ: 17.35 – 18.25

Ook Thurisaz was van de partij. Hun ‘Atmospheric Avant Garde Metal’ zoals ze het zelf omschrijven, deed de zaal letterlijk dreunen op zijn grondvesten. Deze Wervikse band bewijst dat er in de West-Vlaamse streken serieuze metal gemaakt wordt. Deze band bestaat dit jaar 20 jaar. Vijf albums lang konden deze mannen hun aggressieviteit al kwijt.

Niettegenstaande een technisch probleem hun start eventjes op zich liet wachten, werden we een klein uurtje getrakteerd op zware metalklanken, die door het inmiddels vrij taltijk opgekomen publiek, gretig gesmaakt werd. Als toegift op de uitgestelde start, konden ze na hun voorziene tijd, nog een extra nummer brengen, waarvoor zanger Peter Theuwen de organisatie bedankte.

Foto’s: Thurisaz

 

COWBOYS AND ALIENS: 18.45 – 19.35

Vlak voor de Brugse band het podium betrad, heeft ondergetekende toch even van de gelegenheid gebruik gemaakt om de inwendige mens te versterken. Want geef toe, al dat metalgeweld werkt stimulerend om een zakje friet, hamburgere of pasta te halen. Cowboys and Aliens brachten met hun stonerrock een nieuwe wending aan het geluid van het festival. Ze zijn al van 1999 actief en sloegen destijds met hun stijl resoluut een nieuwe weg in wat ‘rock in België’ toen was.

Hun palmares liegt er niet om, je staat niet zomaar per toeval in Vorst Nationaal als support voor Deep Purple te spelen. Alhoewel de zanger plots vroeg of ‘ze niet metal genoeg waren’, had het publiek na al die zwaardere metal, wellicht een overgangsmomentje nodig om zich aan te passen. Stoner rock is eenmaal anders. Een zoveelste bewijs dat je moet openstaan voor diverse stijlen en je laten onderdompelen in al het goede wat deze 4 heren te bieden hadden.

Foto’s: Cowboys And Aliens

 

FREEDOM CALL: 19.55– 20.55

Wat opnieuw een ganse wending aan het geluid betekende voor velen, was voor mij de climax van de avond. Met hun happy metal konden de 4 Duitse heren de zaal makkelijk doen jumpen. Dat ze van aanpakken wisten, werd snel duidelijk want al vanaf het eerste moment hadden ze het publiek in handen. Niet te verwonderen eigenlijk, deze band staat volgend jaar 20 jaar op de planken en niettegenstaande enkele bandwissels, zijn ze er telkens sterker uit gekomen. Enig origineel bandlid Chris Bay heeft nog altijd stevig de touwtjes in handen en weet gelukkig niet van ophouden. Intussen zijn ze met hun 9de studioalbum “Master Of Light” aan een wereldtournee bezig, die hen eind vorig jaar zelfs in Zuid Amerika gebracht heeft. Momenteel toeren ze meer in Europa, maar later dit jaar staat ook Japan een drietal keer op hun concertagenda.

Drummer Ramy Ali dient toch een speciale vermelding, want naast zijn fastastische muzikale talenten is het gewoonweg een plezier voor het oog om deze erg getalenteerde drummer bezig te zien. Leuk was de korte akoestische cover van Haleluyah, welliswaar met aangepaste tekst “Hallelujah, Heavy Metal, Hallelujah, Freedom Call”. Dat het publiek uitbundig de teksten meezong was de band duidelijk niet ontgaan. Zanger Chris Bay zei dat het altijd leuk was om in België te komen spelen. Daarom had hij nog een verrassing mee: Op 28 oktober komen ze terug en staan dan met een full show in De Verlichte Geest. 200% puur genieten, het zou moeilijk worden om die band te overtreffen.

Foto’s: Freedom Call

 

DYSCORDIA: 21.20 – 22.20

Toch kregen de zes heren van Dyscordia de opdracht om de lat nog wat hoger te leggen en het publiek in een erg gevarieerde metaltrip mee te nemen. Een specifiek genre kan je niet plakken op Dyscordia en wellicht is dat een van hun troeven: je kan ze niet zomaar eventjes in een vakje melodic-death-power-speed-thrash metal stoppen. Voor een thuispubliek spelen blijft altijd een uitdaging: je weet dat vele trouwe fans aanwezig zullen zijn (en de nummers heel goed kennen) dus kan je een uitschuiver niet permitteren. Komt daarbij dat ze zich telkens moeten bewijzen voor de nieuwkomers. Zouden er eigenlijk wel nog mensen bestaan die Dyscordia niet kennen? In het opgekomen publiek bleken erg vele (trouwe) Dyscordia die-hard fans te zitten, want de zaal was gevuld met allerlei schitterende T-shirts die Dyscordia al in hun merchandise hebben.

Zeker na een groep als Freedom Call was het alle hens aan dek om de registers open te trekken. En dat dezen ze: Vanaf de openingsnoten van ‘Bail me out’ zat het er direct boenk op. Dit nummer werd trouwens recentelijk nog als clip op Youtube uitgebracht en heeft in enkele maanden tijd vlotjes de kaap van 20.000 views overschreden. We kregen een mix van nummers uit hun eerste “Twin Symbiosis” (waarvan ze de titeltrack speelden) en recentste “Words in Ruin”, met als ‘specialleke’ de Sonata Arctica cover “My land”. Dit nummer werd door de fans al meerdere keren gevraagd en hiermee was een zoveelste verrassing op de avond een feit.

Less is more ging deze keer niet op, de fans riepen terecht na het fantastische optreden “We want more”. Ook voor mij mocht hun optreden nog langer duren want ze hadden mijn persoonlijke favoriet Chthonic Star nog niet gespeeld. Maar helaas moesten de heren ook na een uur het podium ruilen. Time flies when you’re having fun zeggen …

Foto’s: Dyscordia

 

AMARANTHE: 22.40 – the end

Headliner Amaranthe kwamen als laatsten de Izegemse contreinen onveilig maken met hun aggressievere, maar melodieuze deathmetal. Helemaal uit het Zweedse Götenborg kwamen ze afgezakt om een laatste keer die avond de boel op stelten te zetten. Inmiddels zijn er al vier langspelers van hen te vinden maar persoonlijk vind ik hun eerste twee nog altijd de beste.

Niettegenstaande mijn persoonlijke smaak voor de band wat veranderd is, kon de charmante Elize Ryd veel goed maken. En dat bedoel ik niet alleen visueel, maar muzikaal de bovenhand houden aan zoveel grunts, je moet het maar doen. We kregen een sterke setlist te horen, en doe daarbij nog veel beweging op het podium erbij en je kan gerust stellen dat Amaranthe voor velen een perfecte headliner was voor een heel erg tof festival.

Foto’s: Amaranthe

Headbangersball Fest is bij deze afgesloten, we keken er lang naar uit en het gaat zo rap voorbij. Maar O wat een organisatie, wat een bands, wat een sfeer! Diegenen die hun kat zonden hadden ongelijk en laat dit een reden zijn om er volgend jaar begin mei wel bij te zijn!

 

Bedankt Jurgen Callens en Mike De Coene voor de fotopass en het vertrouwen in Rock-Pix.com!

 

Andy Maelstaf

De namen zijn gekend voor Headbangersball’s Fest

14567522_692717627559967_228185723739624807_o

 

Op 6 mei 2017 vindt het Headbangersball’s Fest plaats. Dit hardrock- en metal festival gaat door vanaf 14u tot middernacht aan het sportstadion vlakbij de N36. Dit is al enige jaren een vaste waarde en met de gekende line-up voor dit jaar leggen ze de lat weer iets hoger. Niet minder dan 8 bands:

 

Amaranthe

http://amaranthe.se/

 

Freedom Call

www.freedomcall.net

 

Dyscordia

http://www.dyscordia.com/

 

Cowboys and Aliens

http://www.cowboysandaliens.be/

 

Thurisaz

http://thurisaz.be/

 

Fields of Troy

https://www.facebook.com/fieldsoftroy/

 

At the Front

https://www.facebook.com/atthefrondbelgium/

 

Immanent Distance

https://www.facebook.com/immanent.distance?fref=ts

 

Eventpage:
https://www.facebook.com/events/1803180549938699/?notif_t=plan_user_invited&notif_id=1477580483891473

Facebookpage:
https://www.facebook.com/headbangersBallsFest

Website:
http://www.headbangersballs.be/