Quantum Fantay – Tessellation of Euclidean Space – CD review

Quantum Fantay – Tessellation of Euclidean Space

 

Tracks Listing

1. Tessellate

2. Manas Kavya

3. Astral Projection

4. Skytopia (a) Azure (Sky Blue)

5. Skytopia (b) Laputa (Castle in the Sky)

6. Skytopia (c) Ignis Fatuus (Illusion)

7. Skytopia (d) Empyrean (Cosmos)

8. Anahata

 

Keyboardspeler Pieter van den Broeck (Pete Mush) en bassist Wouter De Geest (Jaro) zorgden er in 2002 voor dat Quantum Fantay het levenslicht zag. Intussen hebben Tom Tas op gitaar, Gino Bartolini op drums, Jorinde Staal op dwarsfluit en Nette Willox op sax de band vervoegd. Deze Lokerse progressieve rockband heeft recent hun 9de (!) album uitgebracht. Hun unieke space-rock is gebaseerd op meeslepende keyboard sferen, pompende drumritmes ondersteund met opmerkelijk gitaarwerk en sfeervolle dwarsfluit/saxofoon klanken, die we ook in het werk van o.a. Marillion, Jean-Michel Jarre en Dream Theater terugvinden. Quantum Fantay speelde reeds op diverse festivals in Nederland, Duitsland (waar hun dubbele live album opgenomen werd), Zwitserland, Polen en zelfs de USA. Ze deelden het podium met grote bands als Uriah Heep, Pain of Salvation en Opeth.

Met “Tessellate” begint de plaat rustig en sfeervol. Keyboards zijn opvallend sterk aanwezig. Bij momenten komt het nummer over als experimenteren, door de indrukwekkende en complexe combinaties van de keyboards. Het tempo verhoogt wat bij “Manas Kavya”, het drumwerk komt wat pertinenter naar voor en gitaarsolo’s doen de sfeer bij momenten iets nerveuzer maken. Pete Mush is ook hier overvloedig aanwezig om alles aan elkaar te lijmen. Men waant zich zwevend in free space.

“Astral projection” is een rustig nummer dat met lichte drum de vele keyboardklanken aan elkaar verbindt. Nu en dan accentueert een gitaarsolo het zweverige gevoel. Het tempo wordt naar hoelang het nummer vordert soms wat intenser.

Skytopia werd in vier delen opgesplitst, waarvan “Skytopia Azure” het eerste mysterieuze deel is. “Skytopia Laputa” laat enerzijds tropische klanken horen, die je doen wegdromen naar zomerse stranden. Anderzijds doet het nummer je denken aan die 80ies tv series waarbij je die space-achtige klanken voor het eerst kon horen. Ook “Skytopia Ignis Fatuus” begint vrij speciaal en eerder geladen. Je krijgt een onzeker gevoel door de vele klanken die op je afkomen. Iets vreemdere eend in de bijt is “Skytopia Empyrean”, die met zijn reaggae invloeden dit nummer een zwoel tintje geven. De saxsolo’s fleuren dit alles mooi op en zorgen voor een vrolijke noot.

En dan zijn we al aan het laatste nummer “Anahata” gekomen, waarmee we de plaat in alle rust kunnen afsluiten zoals deze begonnen is.

Dit album is alweer een schot in de roos. Met hun zweverige klanken bezorgden ze ons dromerige momenten. Drie kwartier waanden we ons weg van deze aardse kluit en lieten ons vervoeren naar hogere sferen. Acht nummers zorgen ervoor dat we telkens kunnen wegglijden. De muziek is zo’n perfecte cocktail van gitaar, drum, fluit, sax en keyboard, dat het niet opvalt dat er geen zanger(es) is. Hun muziek, met de vele accenten en details, werkt als de legale en positieve effecten van space-cake.

Als kers op de taart speelden ze de voorbije zomer op de Fonnefeesten in Lokeren een 15-jarig jubileumconcert, waar ze een wervelende combinatie brachten van hun psychedelische muziek, speciale effecten, danseressen en vuurwerk. Een muzikaal en visueel spektakel om U tegen te zeggen. Voor diegenen die nog twijfelen: Haal de schijf in huis en laat je verrassen, laat je onderdompelen, beleef hun muziek, onderga de stroom aan klanken en je zal zien dat dit puur genieten is!

 

Bandleden

Pieter van den Broeck (Pete Mush): synthesizer, Turkse saz, vocoder

Wouter De Geest (Jaro): basgitaar, saz

Tom Tas: gitaar

Gino Verhaegen: drums

Jorinde Staal: dwarsfluit

Nette Willox: sax

 

85/100

 

Andy Maelstaf