Firefest 2014

In het laatste weekend van oktober ging in Nottingham het 11e Firefest festival door

Firefest Flyer
Firefest Flyer
Rock City / Nottingham
Rock City / Nottingham

Dit festival focust zich vooral op groepen uit het meer melodieuze genre. De organisatie van het festival is in handen van mensen rond Fireworks magazine.

De editie 2014 was een beetje speciaal omdat dit de allerlaatste editie -“The Ultimate Fling”-was. Dat betekent ook dat de organisatie hun best gedaan hadden om het drie dagen durende evenement te vullen met een aantal kwalitatieve -zeg maar top-bands uit het genre. Sommige bands hadden reeds op dit podium gestaan maar voor mij wat is deze laatste editie slechts jammer genoeg mijn eerste.

Het publiek voor dit soort gespecialiseerde evenementen bestaat uit vooral uit de meer kapitaalkrachtige rocker met roots in de jaren 80. Ondanks dat dit festival in Nottingham (UK) doorging waren dan ook heel wat landen vertegenwoordigd : er waren bezoekers uit onder anderen Australië, de Verenigde Staten, Nederland, Duitsland, Zwitserland, Griekenland, Spanje, Frankrijk en natuurlijk ook een Belgische delegatie.

Angels Or Kings
Angels Or Kings

Angels or Kings trapte op vrijdag het festival op een zeer sterke manier af en het niveau zou gedurende drie dagen zeer hoog blijven – en ik heb het niet over het geluidsniveau waar Joke Schauvlieghe zeker niet mee zou akkoord zijn -ondanks dat het goed afgesteld stond-, maar vooral over het muzikaal niveau en de entertainmentsfactor.

 

Redrum
Redrum
Shy
Shy
Ten
Ten

O.a. Redrum, Circus Maximus, Shy en Ten brachten een zeer sterke set (The Poodles heb ik op één of andere manier gemist ) maar de hoofdvogel werd op vrijdag afgeschoten door het Zweedse H.E.A.T. met in de hoofdrol super zanger en entertainer Erik Gronwall.

Erik Gronwall (H.E.A.T.)
Erik Gronwall (H.E.A.T.)

In deze tijden waar het voor alle muzikanten moeilijk is door te breken zijn H.E.A.T. een supergroep waarvan we slechts kunnen hopen dat zullen de wereld zullen veroveren – indien de media dit toelaten natuurlijk…

 

H.E.A.T.
H.E.A.T.
H.E.A.T.
H.E.A.T.
Erik Gronwall (H.E.A.T.)
Erik Gronwall (H.E.A.T.)

Dankzij de vaste backline werden the change-overs tussen optredens tot een minimum beperkt.
De vips konden plaatsnemen op het balkon. Jammer genoeg had ik mijn ticket te laat geboekt en kwam ik hiervoor niet meer in aanmerking. De fotograaf in mij vond het ook wel wat spijtig geen foto pasje toegekend te krijgen waardoor het werk wel wat moeilijker ging. Nou ja, werk… laat ons het zo stellen dat de muzikant in mij fantastisch jaloers is op de mensen die daar op het podium staan en hun muziek komen brengen, zodat ik mijn geest wat kan sussen en mezelf wat kan verstoppen achter het fototoestel dat steeds rond mijn nek hangt..

*****

Zaterdagochtend was het wat moeilijk ontwaken vanwege de feestelijkheden op vrijdagavond : de bar van het Crowne Plaza Hotel (waar de bands verbleven) bleek gemakkelijk toegankelijk en op slechts 200 m van “Rock City”. Een unieke gelegenheid om te verbroederen, zo bleek. Wat mij betreft draait zo’n festival niet enkel rond de muziek en de live optredens maar ook om de mensen die je (al dan niet opnieuw) ontmoet en het samenzijn met gelijkgestemde zielen.

Ook op zaterdag kom je op de koppen lopen en het is dan ook niet zo evident om deftige foto’s te nemen maar het belangrijkste is nog steeds de muziek en de live performances.

Wegens niet bekend met Rage Of Angels kan ik enkel zeggen : klinkt goed, dat moet ik toch eens aanschaffen …

From The Fire had enkele extra gasten meegebracht: gast zangeres Issa Oversveen en op bas stond niet meer dan de legendarische John McCoy (ex- Ian Gillan band, Mammoth en nog veel meer)

From The Fire
From The Fire

Ondertussen bleek het een komen en gaan van jewelste in de lobby van het hotel zodat er wel wat gelegenheden waren om op de foto te gaan met enkele van de artiesten of zelfs een gesprekje te hebben …

Coney Hatch in de Hotel Lobby
Coney Hatch in de Hotel Lobby

zoals met C.J. Snare , de zanger van Firehouse. Om de groep te steunen had ik op de “Monsters Of Rock Cruise” de CD “Full Circle” gekocht, een mooie overzichtscd voor in de auto en daar stond een intrigerende extra track op …“Christmas with you”

RP : “CJ, de laatste track op Full Circle vertoont een treffende gelijkenis met Mariah Carey’s ‘All I Want for Christmas Is You’”..
.. en hij werd wat bitter …

CJ :Ongeveer een jaar voordat Mariah haar hit single uitbracht werden we gecontacteerd door Tony Mottola (nota: Mariah’s ex man, platenbaas en meer) met de vraag om songs te leveren voor een speciale Kerst CD. We kregen een voorschot van 10.000 USD maar even nadat de song afgeleverd was kregen we te horen dat het project afgelast was. En 1 jaar later komt de single van Mariah uit. 
We wilden een proces aanspannen maar dat kon dat niet vanwege ons platencontract.
De CD Full Circle bestaat uit heropnames van de klassieke FireHouse songs aangezien de rechten op onze oude opnames nog steeds bij de oude platenfirma zitten, en op dat ogenblik hebben we beslist er ook deze song bij mee op te nemen.

Pretty Maids - Ronnie
Pretty Maids – Ronnie
Pretty Maids - Ken
Pretty Maids – Ken

Het was eeuwen geleden dat ik de Deense Pretty Maids nog gezien had de prestatie is er na al die jaren niets minder op geworden en al de klassiekers passeerden de revue.

Ondertussen was Autograph in het hotel aangekomen na een lange vlucht vanuit L.A. en een lange rit vanuit Heathrow en snelde ik terug naar het hotel om hen te begroeten… Vertrekken op vrijdag, aankomen op zaterdag, spelen op zondag en op maandag terug in L.A. ? Da’s Rock’n’ Roll !!!

Bij Black’n’Blue werd gitarist Shawn Sonnenschein enkel voor dit concert vervangen door Traci Blades (ex-L.A. Guns) maar dat mocht de pret niet drukken en de band kreeg heel wat enthousiaste hand handen op elkaar.

Black'n'Blue
Black’n’Blue
Black'n'Blue
Black’n’Blue

Firehouse bracht een show die voornamelijk gebaseerd was op de eerste twee cd’s, klonk fantastisch maar de drum -en gitaarsolo’s waren er wat mij betreft teveel aan.

CJ Snare / Firehouse
CJ Snare / Firehouse

Opnieuw werd de avond afgesloten met een feestje in de bar die overspoeld werd door bands en fans. Het viel op hoe veel muzikanten met plezier verbroederen met hun fans, en tijd maken voor meer dan één gesprekje … Uit die gesprekken bleek meer dan ééns dat de meeste muzikanten gewoonweg een dagtaak hebben en dan ’s avonds, als ze thuiskomen, nog muziek maken, uit liefde voor muziek…. Mooi en nobel en ook wat koppig…. Respect !
De wandeling terug naar mijn eigen hotel ging al wat moeizaam dan de avond ervoor.

*****

Zondag … een trage dag .. te laat voor het Duitse Axxis dat naar verluid een zeer sterke set afleverde.
De zaal was NOG meer vol gelopen dan de dagen ervoor leek me, de security aan de photopit had duidelijk instructies gekregen om wat strenger op te treden … dus liet ik maar de muziek wat meer tot mij komen in plaats van foto’s te nemen…

C.I.T.A / Guild Of Ages bracht één van de best klinkende prestaties van het festival, en had wat mij betreft gerust wat langer spelen.
Het Scandinavische Touch -MET stergitarist Tommy Denander en topzanger Goran Edman – nam ons terug naar de jaren tachtig toen we nog knap en slank waren ..

C.I.T.A (Guild Of Ages)
C.I.T.A (Guild Of Ages)

Brother Firetribe is op één of andere manier nooit mijn ding geweest en voor mij ook het teken om eventjes de innerlijke mens te gaan verstevigen.

Coney Hatch dan  – Voor mij een ontdekking daar ik de band vooral kende van het door Aldo Nova gecoverde “Hey Operator”. En dan smijten ze dingen op je af als “Don’t Say Make Me”, “She’s Gone” en meer van dat. Tijd om nog wat centjes op te doen denk ik dan…

Coney Hatch
Coney Hatch
Coney Hatch
Coney Hatch

 

View from The Audience during Autograph
View from The Audience during Autograph

Het opnieuw geformeerde Autograph was voor sommigen was voor sommigen een groot vraagteken : hoeveel van de identiteit zou nog bewaard zijn na het verdwijnen van leadzanger Steve “Plunk” Plunkett, zonder keyboards (Steven Isham stierf in 2008 aan leverkanker) en met ex-Jailhouse leden Simon Daniels (zang/gitaar) en Marc Wielandt (drums) als nieuwe leden ? Het antwoord : Maak je geen zorgen ! De band rond stergitarist Steve Lynch en de eeuwig vriendelijke basist Randy Rand klinkt sterker dan ooit en is een nieuw album aan het voorbereiden. Het optreden werd mooi opgebouwd op basis van de beste songs van hun 3 eerste cd’s met “Turn Up The Radio” als supersterke afsluiter die door de hele zaal meegezongen werd.

Autograph
Autograph

Tijdens Autograph kreeg ik nog een lesje in bescheidenheid toen (Rock Report fotograaf) Franky Bruyneel mijn toestel nam, op zijn kistje ging staan en enkele sublieme shots van de groep nam met mijn toestel – én daarbij nog aanwijzingen gaf in het gebruik van de settings … resultaat : ik met mijn mond vol tanden maar met enkele hele mooie foto’s van de band extra !!!

Autograph (Simon Daniels, Randy Rand)
Autograph (Simon Daniels, Randy Rand)
Steve Lynch (Autograph)
Steve Lynch – Autograph
foto door Franky Bruyneel

Ted Poley (Danger Danger zanger) is nog zo iemand die het nooit opgeeft en altijd hoffelijk met zijn fans blijft – na de split van Danger Danger is hij blijven doorgaan. Fans van de groep hebben hemel en aarde bewogen voor een éénmalige reunie : Headliner en afsluiter op zondag was dus de originele line up van Danger Danger, en ook hier bleken zowel podium als zaal te klein voor de opgeroepen emoties.

Yours Truly met Ted Poley (Danger Danger)
Yours Truly met Ted Poley (Danger Danger)

 

Firefest was een festival dat georganiseerd werd door enthousiaste fans, in weerwil van de trends, om de melodieuze hardrock – noem het maar “jeannetterock” te helpen voortbestaan. Met H.E.A.T is de muzikale opvolging verzekerd (de volgende cd is blijkbaar reeds opgenomen), we kijken uit naar de volgende van Autograph … Er komen geen verdere edities meer van Firefest.
Wie neemt de handschoen op ?

 

The Audience during Autograph
The Audience during Autograph

Op 08/12/2014 staat H.E.A.T. in de Muziek O Droom in Hasselt
Janet Rocks ! : Facebook discussie groep voor Nederlandstalige fans van het genre
Ten brengt later deze maand het album “Albion” uit !