My Own Ghost, Herman Frank en Serious Black @ Grimm Asgaard Gent

My Own Ghost, Herman Frank en Serious Black @ Grimm Asgaard Gent

Op vrijdagavond 8 september was het terug hoogfeest bij Grimm. Niet minder dan 3 goede bands op een avond, dat is iets om niet te missen.

 

My Own Ghost

Omstreeks 20u30 begonnen “My Own Ghost” het publiek op te warmen met een zevental nummers uit hun reportoire, waarvan ook hun recentste productie “Life on standby”. Van deze laatste schijf kon ik recentelijk nog een review maken en kort gezegd, ik was erg benieuwd of ze live dezelfde hoog niveau konden brengen. Niettegenstaande ze slechts een half uurtje hadden, kregen ze al vlug het toekomende publiek in hun greep en was de sfeer van de avond gezet. En als ik zeg dat ze mijn verwachtingen overtroffen hebben, mogen we zeker besluiten dat deze band er eentje is om de komende jaren in de gaten te houden. Na het optreden was de band ook bereid voor foto’s en een gezelligs babbel met zangeres Julie.

Herman Frank

Na een korte pauze kwamen de heren van Herman Frank op het podium. We mogen van deze band met (ex)bandleden van Accept, Victory, Masterplan, Rage, At Vance & Jaded Heart toch al zeker de lat vrij hoog leggen. De energie die Herman Frank op het podium bracht, was zo aanstekelijk. Constant stond de man te lachen en je zag gewoon dat hij er massa’s plezier aan beleefde. Hoe deze virtuoos de snaren wist te bespelen, er zijn er weinig die het zo makkelijk laten lijken. Zijn vingertjes zorgden voor vele uitmuntende solo momenten die lang bijbleven. Ook Michael Muller was voor mij een bekend gezicht wegens Jaded Heart. Stilletjes hoop ik hem met zijn andere band ook nog eens live aan het werk te kunnen zien want Jaded Heart is zelden live in onze streek te zien.

Serious Black

Maar waar het voor mij allemaal om ging is Serious Black. Al drie jaar op rij brengen deze heren een langspeler uit. En wat voor een. Met de laatste “Magic” werd ik terug betoverd en dat kan je ook aan mijn review van hun album zien … Anderhalf uur speelden de heren meer dan 20 nummers uit hun voorbije albums en daar konden hits als “I seek no other life”, “High and Low” of “Mirrorworld” niet ontbreken. Ook nieuw materiaal werd tussen de hits voorgesteld aan diegenen die hun recentste schijf nog niet kenden: “Burn withches burn”, “Magic” of “Lone gunman rule”. Na hun optreden kon je aan de merchandise stand nog diverse nieuwe items aanschaffen, waaronder de CD’s die je ter plaatse kon laten signeren. Altijd leuk als fan om je aangekochte CD’s te zien veranderen naar een gepersonaliseerde unieke kopie. Doe daar nog een aantal foto’s en babbeltjes met de bandleden bij en we hebben een avond die lang in ons geheugen gegrift zal staan.

Voor verslag: Andy Maelstaf

Photo-report at Denner Shermann  Alcatraz Hard Rock & Metal Festival 2017.

 

Photo-report at Denner Shermann 

Alcatraz Hard Rock & Metal Festival 2017.

The Swamp Stage – Friday 11 – 21:30 to 22:30

Michael Denner en Hank Shermann hun nieuwe band voorstellen, we doen het met veel plezier. De beide gitaristen vormen immers de oorspronkelijke gitaartandem van Mercyful Fate.

Zij stonden in voor het legendarische gitaarwerk op klassiekers als ‘Melissa’ en ‘Don’t Break The Oath’. Na decennia niet te hebben samen gespeeld besloten de heren nog eens de handen in elkaar te slaan, wat resulteerde in de EP ‘Satan’s Tomb’. De reactie van het metalvolkje was zo goed dat de band besoot om er vervolgens een full length tegenaan te gooien. Die kwam er in de zomer van vorig jaar met ‘Master’s Of Evil’. Ook nu waren de reacties op de nummers van deze twee invloedrijke gitaristen bijzonder lovend.

Denner/Shermann bestaat verder uit bassist Marc Grabowski (Demonica) en drummer Jens Berglid. De zoektocht naar een geschikte zanger duurde even, maar uiteindelijk kreeg Sean Peck (Cage en Death Dealer) de spot achter de microfoon te pakken. Denner/Shermann is niet de band die je vaak live aan het werk ziet, en was dus echt een Must deze band aan het werkt te zien op Alcatraz waarbij song van Mercyful Fate te horen kreeg als nooit tevoren…

 

Bekijk hier het Photo-report and 
Relife Your Gig……Day By Day
Pix by Frank-HSJ

Gemiddelde beoordeling  1 2 3 4 5fJe moet inloggen om te stemmen
a05-1_pe.jpg
a06-1_pe.jpg
a09-1_pe.jpg
a11-1_pe.jpg
a20-1_pe.jpg
a03-1_pe.jpg
a04-1_pe.jpg
a05-1_pe.jpg
a06-1_pe.jpg
a09-1_pe.jpg

[youtube id=”VVzuNBGVBGE”]

Video Credit: ThrashTrooper80

 

Photo-report at Asphyx Alcatraz Hard Rock & Metal Festival 2017.

 

Photo-report at Asphyx

Alcatraz Hard Rock & Metal Festival 2017.

The Swamp Stage – Sunday 13 – 14:25 to 15:10

De Nederlandse death metalband Asphyx werd in 1988 door drummer Bob Bagchus opgericht.

Na enkele succesvolle demo’s wist de band een contract te versieren met de net opgerichte platenfirma Century Media, die hun ijzersterke en tijdloze debuut ‘The Rack’ (1991) uitbracht.

Een tournee als voorprogramma van o.a. Entombed en Bolt Thrower volgde en Asphyx was gelanceerd. Na een lange periode waarin de band weliswaar goede albums bleef maken maar waarbij het voortdurend rommelde in de line-up, werd de stekker uit het stopcontact gehaald. In 2007 werd er na een triomfantelijk – en oorspronkelijk eenmalig bedoeld – optreden op Party-San besloten om Asphyx opnieuw leven in te blazen. En dat is lang geen verkeerde beslissing gebleken. Live staat de band namelijk steeds als een huis en op vlak van populariteit hoeft Asphyx voor weinig genregenoten onder te doen. Met de knappe plaat ‘Incoming Death’ (2016) – in het Duitse magazine Deaf Forever verkozen tot ‘album van de maand’, op zondag de 13de werd de The Swamp stage een slagveld waarbij je hier het foto report kan inkijken.

Bekijk hier het Photo-report and 
Relife Your Gig……Day By Day
Pix by Frank-HSJ

Gemiddelde beoordeling  1 2 3 4 5fJe moet inloggen om te stemmen
Asphyx07a-1_pe.jpg
Asphyx08-1_pe.jpg
Asphyx09-1_pe.jpg
Asphyx10-1_pe.jpg
Asphyx11-1_pe.jpg
Asphyx04-1_pe.jpg
Asphyx05-1_pe.jpg
Asphyx06-1_pe.jpg
Asphyx07-1_pe.jpg
Asphyx07a-1_pe.jpg

[youtube id=”W9nxdWYvbpg”]

Video Credit :DennesVA

Photo-report Saxon at Alcatraz Hard Rock & Metal Festival 2017.

  

Photo-report Saxon at

Alcatraz Hard Rock & Metal Festival 2017.

The Prison Stage –  23:30 to 1:00 Saturday 12

Het Britse metalinstituut Saxon viert in 2017 haar veertigjarige bestaan en zet die mijlpaal kracht bij met een uitgebreide wereldtour die hen ook op het Alcatrazpodium brengt.

Onder de bezielende leiding van Biff Byford groeide de band in het begin van de jaren tachtig meteen uit tot één van de vaandeldragers van de New Wave Of British Heavy Metal. En dat zijn ze tot op vandaag gebleven, met ondertussen al 21 studioplaten – het 22ste zou naar verluidt in de pijplijn zitten – en tien indrukwekkende live albums op hun conto. In de tweede helft van de jaren tachtig kwam de klad er even in toen de band, met het oog op de Amerikaanse markt, een commerciëlere koers ging varen, maar enkele jaren later sloeg Saxon opnieuw snoeihard toe en dat is gelukkig niet meer veranderd, getuige keer op keer sterke albums zoals ‘Metalhead’, ‘Lionheart’, ‘Sacrifice’ en het in 2015 verschenen ‘Battering Ram’, om er maar een handvol te noemen. Wie zich het fenomenale optreden op GMM 2016 herinnert, weet dat Saxon een perfect geoliede metalmachine is die ook na vier decennia beslist heel wat fans weet te bekoren, Saxon gaf dan ook het beste van het beste op de The Prison Stage zaterdag van 23:30 tot 1:00

Bekijk hier het Photo-report and 
Relife Your Gig……Day By Day

Pix by Frank-HSJ

Gemiddelde beoordeling  1 2 3 4 5fJe moet inloggen om te stemmen
saxon011-1_pe.jpg
saxon012-1_pe.jpg
saxon013-1_pe.jpg
saxon014-1_pe.jpg
saxon015-1_pe.jpg
saxon01-1_pe.jpg
saxon02-1_pe.jpg
saxon03-1_pe.jpg
saxon04-1_pe.jpg
saxon05-1_pe.jpg

 

Photo-report Dirk schneider at Alcatraz Hard Rock & Metal Festival 2017.

Photo-report Dirk schneider

at Alcatraz Hard Rock & Metal Festival 2017.

The Swamp Stage – Saturday 12 0:00 to 1:30

We hebben geleerd dat je sommige artiesten niet altijd op hun woord mag geloven. Dat hoeft daarom niet negatief geïnterpreteerd te worden. Een mooi voorbeeld hiervan is de heer Udo Dirkschneider.

Moeten we deze man überhaupt nog voorstellen? Voor de enkelingen waarbij geen belletje gaat rinkelen, geven we met plezier een kleine introductie. Udo was het boegbeeld en medeoprichter van Accept. Midden jaren zeventig zetten zij in Duitsland power- en speed metal op de kaart. Zanger Udo, bijgenaamd ‘de kleine generaal’, reeg in de jaren zeventig en tachtig de successen aan elkaar met zijn band.

Uiteindelijk kwam er een kink in de kabel en ging hij verder onder zijn naam ‘U.D.O.’. Hierna ontstond een soap waarbij Udo enkele keren over en weer pendelde tussen zijn eigen band en zijn oude liefde Accept. Helemaal goed kwam het niet meer tussen hem en zijn vorige bandmakkers. De heer Dirkschneider steekt niet onder stoelen of banken dat Accept met de huidige frontman Mark Tornillo de nodige bezieling mist. Om deze woorden kracht bij te zetten wou hij afgelopen jaar zijn fans trakteren op al de oude Accept-klassiekers. ‘Fast As A Shark’, ‘Metal Heart’’, ‘Balls To The Wall’ en ‘Princess Of The Dawn’ staan in het collectieve geheugen gegrift. Vanwege het succes en de drukbezochte shows blijft Dirkschneider deze tournee aanhouden. Zijn opwachting vorig jaar op GMM was alvast om in te lijsten. Zodoende kon Kortrijk niet overblijven en walste Udo opnieuw als een pletwals over de Kortrijkse bodem met een spetterde Metal show at The Swamp Stage.

Bekijk hier het Photo-report and 
Relife Your Gig……Day By Day

Pix by Frank-HSJ

Gemiddelde beoordeling  1 2 3 4 5fJe moet inloggen om te stemmen
dirkschneider4-1_pe.jpg
dirkschneider5-1_pe_pe.jpg
dirkschneider6-1_pe.jpg
dirkschneider7-1_pe.jpg
dirkschneider8-1_pe.jpg
dirkschneider1-1_pe.jpg
dirkschneider2-1_pe.jpg
dirkschneider3-1_pe.jpg
dirkschneider4-1_pe.jpg
dirkschneider5-1_pe_pe.jpg

Photo-report Krokus at Alcatraz Hard Rock & Metal Festival 2017.

Photo-report Krokus

at Alcatraz Hard Rock & Metal Festival 2017.

The Prison Stage Friday 11 20:30 to 21:30

Met platen als ‘Metal Rendez-Vous’, ‘One Vice At The Time’ en ‘Headhunter’ gaf het Zwitserse Krokus de heavy metal en hardrock in de jaren tachtig heel wat kleur.

Maar ook de recente cd’s zoals ‘Hoodoo’ en ‘Dirty Dynamite’ van deze act zijn top en Krokus is live nog steeds een sensatie. Met Mark Storace hebben ze overigens een zanger die perfect bij AC/DC zou passen en hun muziek is dan ook gesneden koek voor de fans van die band. Nummers als ‘Bedside Radio’, Long Stick Goes Boom’ en ‘Heatstrokes’ zijn regelrechte partysongs. Men moet al behoorlijk onmuzikaal zijn om niet meegesleept te worden door deze complexloze hardrock. Het is al een eeuwigheid geleden dat deze groep op een Belgisch podium stond, wat hun show op Alcatraz nog wat meer glans zal gaf op vrijdag at The Prison Stage te Alcatraz.

Bekijk hier het Photo-report and 
Relife Your Gig……Day By Day

Pix By Frank-HSJ

Gemiddelde beoordeling  1 2 3 4 5fJe moet inloggen om te stemmen
krokus.020-1_pe.jpg
krokus.021-1_pe.jpg
krokus.022-1_pe.jpg
krokus.023-1_pe.jpg
krokus.024-1_pe.jpg
krokus.011-1_pe.jpg
krokus.012-1_pe.jpg
krokus.013-1_pe.jpg
krokus.014-1_pe.jpg
krokus.015-1_pe.jpg

 

Air Raid, Cloven Hoof en Riot V op “Blast From The Past Clubshow”

Blast From The Past Clubshow

Air Raid: 20u00 – 20u50

Andreas Johansson: Guitars
Magnus Mild: Guitars
Fredrik Werner: Vocals
Robin Utbult: Bass
David Hermansson: Drums

Deze Zweedse band is eigenlijk een buitenbeentje op “Blast From The Past” want deze werd pas in 2009 opgericht door Andreas Johansson and Johan Karlsson. Enkele line-up wissels later kwamen daar ook bassist Robin Utbult, drummer David Hermansson en zanger Michael Rinakakis bij.

Air Raid stond een tweetal jaren geleden ook al eens geprogrammeerd op het heavy sound festival. Leuk om ze nog eens terug te zien, want om een BFTP-festival te openen kan je maar best met zwaar geschut afkomen. Ze brachten in een variërende setlist met uptempo nummers, onder andere van hun recent uitgebracht album “Across the Line”. Opvallend is de goede en krachtige stem.

Er was een groot podium beschikbaar en de heren namen daar ook gebruik van. Ze bewogen dynamisch over het ganse podium, wat het visueel ook een stuk aantrekkelijker maakt. Door onder andere hun strak gitaarwerk en sterke solo’s bracht deze Zweedse band een goede indruk.

Insiders konden me vertellen dat de klank op hun recente CD nog beter was, wat me enkel meer goesting deed krijgen om die schijf in huis te halen. Met een flitsende lichtshow als ondersteuning hadden we een perfecte opener van het festival.

 

Cloven Hoof: 21u15 – 22u10

Lee Payne – Bass

George Call – Vocals

Chris Coss – Guitars

Danny White – Drums

Luke Hatton – Guitars

Niettegenstaande deze Britse NWOBHM band van Wolverhampton al sedert 1979 bestaat, kon ik de heren nog nooit eerder aan het werk zien. Dankzij een handvol studioalbums hebben ze in de loop van de jaren een flinke reputatie opgebouwd. Vele trouwe fans waren dan ook afgezakt om hun helden aan het werk te zien.

Wat mij opviel waren de opmerkelijk vele gelijkenissen met Iron Maiden in hun beginjaren. Zanger George Call was helemaal in 80ies metal style uitgedost, inclusief een armband met pinnetjes en idem dito jacket. Erg energieke bassist Lee Payne, die als “dynamic monster” omschreven werd, deed me enerzijds qua gelaatsuitdrukkingen aan bassist Gene Simmons denken, maar anderzijds qua beweging dan meer aan Steve Harris. Een leuke samensmelting van bassisten.

Het publiek kreeg wat ze vroegen en dat hoorde je in de luidruchtige reacties nadat de charismatige vocalist “Scream if you have a good time tonight” zijn (intussen vrij talrijk opgekomen) publiek toeschreeuwde. Zijn uitmuntende prestaties mogen best eens in de verf gezet worden en de vele hoge screams kunnen dat enkel bevestigen.

“Power” is toch een goede leidraad doorheen hun optreden en toen ik plots toch een begin van een kalmer nummer kon spotten, werd ik prompt ter orde geroepen door een ijzingwekkende scream die het tempo terug naar boven sleurde.

Opnieuw bij deze band veel beweging en dynamiek op het podium. Voor mij een erg aangename verrassing. Op het menu stond een setlist waarin een combinatie van nieuw en ouder materiaal terug te vinden was.

 

Riot V: 22u30 – 00u00

Mike Flyntz – guitar

Don Van Stavern – bass

Todd Michael Hall – lead vocals

Nick Lee – guitar

Frank Gilchriest – drums

Deze band werd in 1975 door gitarist Mark Reale opgericht in New York. Meer dan 40 jaren later bestaat de band nog, al is dat in een andere line-up. Intussen zijn we 15 albums verder … Alhoewel hun topmomenten in de jaren 80 lagen, konden ze in de loop der jaren hun podium delen met onder andere AC/DC, Kiss, Black Sabbath en Rush. Toen in 2013 Mark overleed, drong een naamswissel van Riot naar Riot-V zich op.

Alhoewel de eerste twee bands erg goed waren, werden ze bij het aantreden van Riot V toch nog ruim overtroffen. Vocaal is deze band enorm sterk en je ziet dat Todd Michael Hall zonder veel moeite zijn fenomenaal bereik haalt. Zelfs de hoge noten kwamen erg krachtig naar voor.

Ook hier veel beweging op het podium en dat stimuleert een publiek enkel positief. Daarbij komt nog dat ze muzikaal erg sterk waren en je hebt een quasi perfecte band on stage. Zelf kende ik weinig van hun nummers maar ze speelden zo aanstekelijk goed, dat ik al gauw door had dat dit een feestje zou worden.

Alhoewel het publiek zijn vocale meesterwerk bewonderde, was het leuk dat Todd Michael soms de rollen omkeerde door zijn publiek aansprak met “You look beautiful”.

Halverwege de set leken er enkele technische problemen op te duiken met de drum, maar dankzij een leuke chat van de zanger werd dit handig opgelost. Zo kwamen we te weten dat hij zijn eerste live band Ted Nugent op 13 jarige leeftijd kon bewonderen.

In het begin kwam de zang in de zaal niet zo goed door, maar dit werd vlug aangepast en daarna konden we, vrijwel overal in de zaal, genieten van een prachtige klank. Een pluim voor de klank, het was af!

We zagen vijf dynamische mannen, die muzikaal perfect op elkaar ingespeeld zijn. Gitaarsolo’s werden vol passie en met gesloten ogen gespeeld. Vaak werden oudere nummers door het publiek meegezongen. Riot V brachten zelfs een nooit eerder live gebracht nummer “Heavy Metal Machine’. Met de gekende afsluiter “Thundersteel” werd het feestje luidkeels afgesloten.

Intussen was de temperatuur in de zaal een ferm pak boven tropisch geraakt, de vloer was gewoonweg zeiknat. Maar dat zal deel van de rock ’n roll zijn. De belichting werd band na band opmerkelijk beter alhoewel de combinatie oranje-blauw toch veel voorkwam. Als fotograaf is het altijd leuk om achteraf iets variërends te kunnen presenteren. Tussen het publiek zag ik vele bekenden, waaronder ook enkele organisatoren andere festivals die er binnenkort aan komen.

Andy Maelstaf

Photo-report Moonspell at Alcatraz Hard Rock & Metal Festival 2017.

 Photo-report Moonspell

at Alcatraz Hard Rock & Metal Festival 2017.

The Swamp Stage – Sunday 13 – 20:10 to 21:10

De talrijke Moonspell-fans in dit landje mogen zich al in de handen beginnen wrijven, want na hun welgesmaakte doortocht op Alcatraz Festival in 2015 stonden deze heren zondag de 13de wederom at The Swamp Stage -20:10 tot 21:10

België en Moonspell hebben tenslotte een aparte band, want ons landje is het eerste buiten hun vaderland Portugal waar men zo snel overstag ging voor de gothic-getinte dark metal van dit sympathieke vijftal. Vorige keer lag de nadruk voor een stevig deel op hun recentste album ‘Extinct’, dat toen nog niet zo lang geleden verschenen was en nog volop gepromoot werd.

Natuurlijk is dat een meer dan puike plaat, maar vooral op festivals zijn de mensen toch vooral happig naar oude krakers en klassiekers… Hun charismatische frontman Fernando Ribeiro kondigde namelijk eerder aan dat je je helemaal mag opmaken voor een nostalgische ‘trip down memory lane’! Moonspell brak in 1996 namelijk door met ‘Irreligious’, een plaat waarop de gothic-invloeden voor het eerst stevig doorkwamen en waarop de teksten een pak meer gesofisticeerd waren dan op hun onstuimige debuut ‘Wolfheart’.

Daarom is de band momenteel volop bezig met dat live in de verf te zetten en dat doen ze met verve. De songs staan na twintig jaar dan ook nog steeds stuk voor stuk als een huis en ook op een reguliere set kan je klassiekers als ‘Opium’, ‘Ruin & Misery’, ‘Mephisto’ of de obligate afsluiter ‘Full Moon Madness’ niet wegdenken.

De Alcatraz bezoekers konden de plaat integraal te horen krijgen, aangevuld met enkele andere klassiekers van ‘Wolfheart’ waarbij u hier onder onze Photo-report kan bekijken.

Bekijk hier het Photo-report and 
Relife Your Gig……Day By Day

Gemiddelde beoordeling  1 2 3 4 5fJe moet inloggen om te stemmen
moonspell06.jpg
moonspell07.jpg
moonspell09-1_pe.jpg
moonspell10.jpg
moonspell014-1_pe.jpg
1moonspell.jpg
2moonspell.jpg
3moonspell.jpg
5moonspell.jpg
6moonspell.jpg

Pix by Frank-HSJ

[youtube id=”GBiJlTp6FN0″]

Video credit:memetalhead47

Photo-report “Life of Agony” at Alcatraz Hard Rock & Metal Festival 2017.

Photo-report “Life of Agony”

at Alcatraz Hard Rock & Metal Festival 2017.

The Prison Stage -Sunday 13 – 15:10 to 16:05

Toen Keith Caputo enkele jaren terug Mina Caputo werd deed men al eens smalend over Life Of Agony.
De groep uit New York die vanwege de klassieker ‘River Runs Red’ – meer dan terecht – een plaats bovenaan in de geschiedenisboeken wist te bemachtigen moest opeens optornen tegen vooroordelen.

Niet dat dit nieuw is voor de bandleden. De kleine controversiële frontman doet immers al de volledige carrière van de band z’n best om een haat/liefde-verhouding met z’n fans op te bouwen. Soms met adembenemende shows om duimen en vingers bij af te likken, soms met shows die een ondermaats niveau halen. De kleine man is al jarenlang zoekende naar z’n ware identiteit. Het publiek mag z’n mood swings vaak mee beleven van in de zaal of festivalweide. Hoe dan ook steelt hij meer wel dan niet de harten van de trouwe fans. Toch is het met een klein hartje dat de band in 2014 afzakt naar Europa om er enkele shows te spelen in de nieuwe constellatie.

Weg is Keith! Frontvrouw Mina zal er voorgesteld worden en niemand, de band ook niet, die er van overtuigd is of de fans dit gaan slikken. Het Belgische publiek sluit de band echter meteen in de armen. Het angstzweet op de gezichten van de bandleden maakt al vlug plaats voor opgetogenheid. Mina voelt zich in haar nieuwe gedaante als een vis in het water en kan na afloop van het optreden met haar blijdschap geen blijf. Life Of Agony is dat niet vergeten. Reeds maanden vraagt het de organisatie of er in 2017 niet opnieuw een plaats voor hen is weggelegd op Alcatraz. Eerst niet, maar als Behemoth van het toneel verdwijnt (de band gaat nu in augustus met Slayer toeren door de VS!) komt er opeens een plaatsje vrij. In dat geval moest Alcatraz niet lang nadenken, temeer daar 2017 een belangrijk jaar wordt voor de organisatie én de band. Alcatraz viert haar tiende editie, Life Of Agony de terugkeer aan het front met een nieuw album dat in de lente verscheen waarbij zondag de 13de werd voorgesteld op The Prison Stage aan de talrijke fans.

Bekijk hier het Photo-report and 
Relife Your Gig……Day By Day

Gemiddelde beoordeling  1 2 3 4 5fJe moet inloggen om te stemmen
loa8-1_pe.jpg
loa9-1_pe.jpg
loa020-1_pe.jpg
loa021-1_pe.jpg
loa023-1_pe.jpg
loa1-1_pe.jpg
loa2-1_pe.jpg
loa5-1_pe.jpg
loa6-1_pe.jpg
loa7-1_pe.jpg

Pix By Frank HSJ

 

(Ge)varenwinkel Blues & Roots Festival 2017

(Ge)varenwinkel Blues & Roots Festival
Voor de liefhebbers van Blues en Roots zijn het weer hoogdagen, want het laaste weekend van augustus dan gaat het (Ge)varenwinkelfestival door. kunnen de muziekliefhebbers genieten van een mix van blues en rootsmuziek van artiesten uit Europa en Amerika.

Vrijdag 25 augustus
Vrijdag werd naar gewoonte de aftrap gegeven, The Bluesbones, Chilly Willy, Janiva Magness, Jeff Jensen Band.

(BE)The BluesBones: hebben slechts één doel to play blues wat een geweldige band onvervalste blues-rock! De band is uitgegroeid tot één van de toonaangevende bands van België. En ook in het buitenland is deze fantastische bluesband geen onbekende Meer.


(BE)Chilly Willy: een begrip in de Belgische blueswereld. is vooral een live band die je moet ‘meemaken’ en ‘beleven’. Old Skool’ blues met een rauw randje!


(US)Janiva Magness: Uit Detroit afkomstig, waar ze op jonge leeftijd reeds beïnvloed werd door blues.Janiva Magness brengt op haar typische krachtige wijze ode aan de blues.


(US)Jeff Jensen: (Band) Recht uit het hart presenteert hij de blues De eerste keer dat mensen de Jeff Jensen Band live zien staat hen een schok te wachten! Daarom zijn de shows van Jeff Jensen een boeiend spektakel met prachtig gitaarwerk !

Zaterdag 26 augustus

De toppers voor zondag Dog House Sam & His Magnetones, Big Pete Blues Band, Walter Broes & The Mercenaries, Curtis Salgado, Lance Canales and the Flood, Ian Siegal Band, The Steepwater Band, Lucky Peterson

(BE)Dog House Sam & His Magnetones:er is geen betere manier om de zondag af te trappen dan met Dog House Sam. Hun blues wordt puur en rauw geserveerd precies zoals het hoort! dit trio weet elk publiek moeiteloos in te pakken en je van je sokken te blazen


(NL)Big Pete Blues Band: De Nederlandse blueszanger Big Pete speelde dit jaar nog op bleus peer met The Red Devils. nu komt Big Pete met zijn eigen band (Ge)varenwinkel opstelten zetten. Big Pete op zijn scheurende harmonica Wat een heerlijk bluesconcert!


(BE)Walter Broes & The Mercenaries: Walter Broes Met deze band maakt hij rootsmuziek van de bovenste plank . de rockabilly roots met fijne uitstapjes richting country blues dit trio weet als geen ander hoe ze een feestje moeten bouwen.


(US)Curtis Salgado: heeft al een hele muzikale geschiedenis achter de rug met Robert Cray, Steve Miller, Bonnie Raitt en Santana speelde hij ooit samen!Hij zingt de blues met ongelofelijk veel soul en elk optreden alsof het zijn laatste is.


(US)Lance Canales and the Flood: deze driekoppige band met Mexicaanse roots. Op akoestische gitaren en drums spelen deze drie heren muziek die menig armhaar doet rijzen. heerlijke ritmische rootsrock. De muziek van dit trio past daarom precies in het bluestraatje van(Ge)varenwinkel.


(UK)Ian Siegal Band: Fenomenale slide-gitarist & meesterlijke vocalist voor de doorgewinterde blues iefhebber behoeft Ian Siegal geen introductie meer. Niet te missen concert van een van de grootste Britse bluestalenten van de laatste jaren. Siegal laat zijn gitaar janken en net als of er geen einde lijkt te komen ! indrukwekend .


(US)The Steepwater Band: Rock ’n Roll zoals het hoort: doordrenkt met bluesrock á la Neil Young . lang uitgesponnen gitaarsolo’s en fantastische melodieën tijdloze muziek. bluesrock op zijn best dat naar ongekende hoogte wordt getrokken


(US)Lucky Peterson: Als het gaat om grote blues gitaristen is Lucky Peterson er een van! de in Buffalo, New York geboren Lucky Peterson (13 december 1964) gewoon de beste. Peterson, topzanger, topgitarist!

Een prachtig twintigste editie van het Ge)varenwinkel Blues & Roots Festival een top jaar !

 

Report/Pix: Wim Wuyts