Black Hole – Lost World

Black Hole – Lost World

Black Hole is a French melodic metal band, which saw the light of day in 1998. They recorded the first album in 2000 but due to line-up changes, touring started in 2008. They have released 2 albums, being “Children Of The Sun” and “Victim Of Illusion”. Characteristic of the style are the sharp guitar riffs, the powerful rhythms and the furious solos. The band already supported Nightwish, Firewind, Jeff Scott Soto, Shakra, …. Since 2015, vocalist Fabio Torrisi joined the band and that gave Black Hole an extra boost. Their third long player is almost a fact with “Lost World”. At the end of 2016 they made us curious with the release of this teaser: https://www.youtube.com/watch?time_continue=4&v=4Be2g_IpuZ4. Remarkable for “Better Days” are powerful and melodic vocals, “Lost World” gave a second impression what we could expect on the upcoming full album.

Opener “Better Days” has now appeared on video via Nocturna: https://www.youtube.com/watch?v=g4Vj5Nnm1CM. The piece, that we could listen to in the teaser, is now complete and sounds contagious to open the record. Catchy, melodious and powerful, as we may expect from a band in that genre. The up-tempo moments contains powerful drum and guitar, the quieter moments completes this song nicely. Beautiful how sometimes the guitars roughly pound and sometimes form a fragile melody. It took some time getting used to the timbre of the voice of Fabio Torrisi, but that is personal. In any case, many beautiful long powerful vocals harmoniously with the strong solos.

Slightly quieter with “No More Hope”, which also tackles it in a somewhat bombastic and theatrical way. A begging song to be helped is promptly answered by a finger-tight guitar solo. “When I’m really down, help me, save me” … I never heard someone ask for help so melodiously.

In “Help Me” I sometimes hear a pinch of Klaus Maine in the vocals. The strong guitar solos fly around your ears from all sides.

In the up-tempo “Save Your Dreams”, the vocal lines sometimes takes twists, which took me a time to get comfortable with. Once again, master on the strings Matthieu Acker is the man in the spotlight, but Christophe Brunner is also hitting it hard with double bass drum parts.

That Black Hole also can be dark, is proven in “Forever With Us”. In addition to the masterperformance of Fabio, in this slower and heavier track, the basses of Patrick Umber stands up. The nice drumfills brighten up the song a bit, but despite the high rising melodic vocals, a blissful dark atmosphere remains. With his good 6 minutes, beautiful songs can last a long time.

Also from the title track “Lost World” a video has appeared, which is on it’s way to 5000 views: https://www.youtube.com/watch?time_continue=10&v=qfssUoKUhWM. This symphonic track runs like an express train and is a good reflection of what Black Hole stands for. Powerful vocals, strong rhythms, fierce guitar solos and throbbing rhythms.

“Carved In You” starts wonderfully beautiful as a hymn. The double bass drum, as well as a guitar solo, is characteristic of this up-tempo metal track.

“Change Your Life” and “The Cell” go more towards melodic power metal, interspersed with razor-sharp riffs and solos.

The quiet magic on piano is punctuated in “The One” by a screeching guitar solo but returns. This ballad is pulled open by Fabio and gains strength thanks to drum and guitar solo. The rhythm makes the atmosphere fluctuate from powerful to subdued. As fragile as the number started, so fragile it ends.

With “Lost World” we get 10 songs, where for me “Change Your Live” and “Forever With Us” jumps out of the list. For those who want to discover this band, the album will be released on May 31 through Via Nocturna. They also play at “Devils Rock For An Angel” on September 29 where you can see them live at work.

Black Hole is:

Christophe Brunner: Drum and management

Matthieu Acker: Guitar

Patrick Umber: Bass

Fabio Torrisi: Voice

 

Visit and like their page if you enjoy the music by following these links:

Website: http://www.black-hole.fr

Facebook: https://www.facebook.com/blackhole.official.fanpage/

 

84/100

Skarlett Riot – Regenerate – CD review

Skarlett Riot – Regenerate

Skarlett Riot is een Britse hardrockband die in Scunthorpe opgericht werd midden 2010. De broers Danny (gitarist) en Luke (drummer) Oglesby vormen samen zangeres Chloe Drinkwater/Skarlett en bassist Martin Shepherd (die pas in 2014 de band vervoegde) een kwartet die intussen al vier EP’s op de markt gebracht hebben. Na het succes van de laatste EP ‘Sentience’ uit 2016 konden ze een deal sluiten met het Zweedse platenlabel Despotz Records. Op 27 oktober 2017 bracht Skarlett Riot hun tweede album Regenerate uit.

“Break” opent de CD met invloeden van thrash maar je hoort dat er zoveel meer dan dat in het nummer zit. “Closer” en “Stand Alone” kennen een moderne aanpak met stevige gitaarondersteuning en dubbele aanstekelijke drum. Variatie in tempo is er onder andere met het erg speedy “Paralyzed”, maar de basis van een dreunende melodie, sterke zang en kloppende drum blijft behouden. “Affliction” is het terrein van de beukende bass van Martin Shepherd en sterke vocalen van Chloe, die soms de hoogte in gaan qua toonaard en qua kracht. Opvallend is “What Lies Beneath”, een erg gevuld nummer met krachtige vocalen, dat halverwege kantelt en pikdonker wordt door de diepe dreunende bass en mokerslagen. Naar het einde toe komt zangeres Skarlett terug en geeft de laatste noten terug wat kleur. Ook “Warrior” laat zich opmerken door een erg vlugge en krachtige start. Die kracht blijft behouden, het tempo zakt en daardoor wordt het zwaarder. Met één slag stopt dit laatste nummer en blijven we buitenadem achter.

Van de eerste noot beviel het me en dit werd nummer na nummer bevestigd. Een brok moderne energie die erg mooi tot zijn uiting komt in tien nummers variatie en kracht met de nodige duisternis. De melodieën dzijn een stuk ruwer en harder dan hun eerste album. De vocalen van Skarlett gaan vaak de clash aan met de gitaren van Danny, die deze plaat stevig aanspekt met zijn virtuoos gitaarwerk. Best een aanrader voor liefhebbers, maar ook voor zij die nieuw zijn in dit genre want het klinkt allemaal verdomd goed.

85/100

Tracklist:

01 Break (first single) – 02 Closer – 03 Stand Alone – 04 What Lies Beneath – 05 Calling – 06 Affliction – 07 Outcast – 08 Paralyzed – 09 The Storm – 10 Warrior

Met dank aan Mike De Coene

Objector – “Social Intolerance” CD review.

Objector 

“Social Intolerance” CD review.

Objector from Antwerp that previously in 2013 with their great demo under the name “Stand Your Ground.” Furore made his return with a pearl for the boar. The band under the direction Bock (guitar / vocals) have in the past had several obstacles in member change, but this is a thing of the past and good.
These Objector guys outside the big parking lot of Belgium have recently released their new debut long player on the world under the name “Social Intolerance” where we feel very attracted again.

From the demo “Stand Your Ground.” We know that Objector likes to work extremely hard with solid old school Thrash like bands like Slayer and consorts in the genre, they also like to hear their opinion through their lyrics. and cute calves goes into this world, but about the fucking social issues that everyone does hold on this earth.

What clearly fascinates us with this band is their evolution, their sound is super tight and seems to be ruminated to a very tight flower-piercing “wall of Thrash sound” that always suffers astonishment.

CD starts with the fun intro of ‘The Crow’ movie, where we started for 7 cool songs where Track 2. “Life Denied” lets you hear what you can expect. Pure Old School Thrash energy rich (and full of vitamins) and in the height acceleration plays where the level is high in the banner is lol, there is also immediately to a few breaks and a scream aka Tom Araya of Slayer 100% power on you let go that you are not left untouched and put back your vertebrae at right angles. Top opener …

Track 3. “My Mind Insane” 03:55 drags you into a downward ominous descending power chords, but immediately the band returns from their dark vicious sounding line and comes back tighter than they might have thought back, even though it was only to slap around with their great raw sound. Very nice song with very tight sounding-bridge sound and then even more extra covered with spicy solos and sound bombs that make me happy.

Track 4. “Not Of This World” 03:21 everything is taken care of, where the fat production of the disc is easy to hear, and that some time has been worked on. Solos flow beautifully into each other, where the beautiful sticks, and where I spontaneously even have to rewind for a moment. Not only the guitar work of Bock and Filip is top, but also the tight drum parts of Jozef are fascinating shit. Nice invading drums give the songs the necessary constructive feedback that is so enmeshed with such style.

Track 5. “Alarm” 03:27 Objector continues in their protest against this world, so I am not promptly headbanging, but rather listen to this band that wants to send a message to the world. Bock & Co not only set the bar technically high but also textually it has the content, what I have heard in some bands in recent years or has been lost with too much water to do with the wine. Super number.
Track 6. “Social Intolerance” 04 minutes and 24 seconds raw Thrash finger-licking breaks with prickly riffs and drum salvos where your steroid shrunken testicles fail and pulverized teelball bag hangs. The song gives an image of kwassie text and sound which should have a real Thrash number. Landing and construction gives you the necessary boost in power pounding drums, a raw with razor-sharp guitar riffs and supporting bass lines from Stef. If you do not like this number correctly, you do not understand Thrash at all and you better go garden gardening like the rest.

Track 7. “Toxic Storm” 03:51 you get a pair of pants from the same sheet, again an inner voice says that this disk is licking without having to spray with a smoothie whipped cream. Sturdy filthy Thrash where nice bass lines gives the whole a beastly push in the back or it might not be finished yet. Beestig …
Track 8. Vengeance (will be mine) and also the last of this great “Social Intolerance” CD. The song “Vengeance” allows you to repeat that Objector can no longer be removed from our Belgian Metalzine, and good wall good Thrash bands can not be enough in Belgium anyway?

Conclusion;
Objector has surpassed themselves in this “Social Intolerance” CD, in which they have not lost the eye on a technical level. The band shows that they are ready to make it international, and certainly should not be inferior to the aggressive German Thrash sound.

Objector – Social Intolerance (Promo Video)

Objector – Social Intolerance (Promo Video) You can now pre-order "Social Intolerance" by Objector via Malevolence Records on Bandcamp : Pre-orders are thru March 2nd, 2018 & will receive 35% off both "physical" & "digital" copies: https://malevolencerecords.bandcamp.com/album/social-intolerance … All pre-orders will receive the track "My Mind Insane" for FREE! "My Mind Insane" can be previewed via the Bandcamp pre-order link above & or at the following: : ReverbNation : https://www.reverbnation.com/malevolencerecordsiiSoundCloud : https://soundcloud.com/malevolencerecordsiiAnd or follow the information below: Brand New CD "Social Intolerance" from Objector out on Malevolence RecordsFeaturing the single "Alarm": https://youtu.be/7i-Cxf-tEg0 Available March 2nd, 2018Pre-order your copy now: $9.00 USA (S&H Included)$16.00 Canada / Mexico (S&H Included)$20.00 Everywhere else (S&H Included)PayPal: malevolence.records@gmail.com After March 2nd, 2018 CD orders will be: $12.00 USA (S&H Included)$19.00 Canada / Mexico (S&H Included)$23.00 Everywhere else (S&H Included)Pre-order a copy now to take advantage of the 35% savings. Please be sure that your shipping address is correct upon ordering & that you leave an e-mail with your order so that once all pre-orders are shipped you can be notified. Thank you!!! Malevolence RecordsObjector

Slået op af Malevolence Records i 14. februar 2018


Objector uit Antwerpen dat weleer in anno 2013 met hun geweldige demo onder de naam “ Stand Your Ground.” Furore maakte zijn terug met een parel voor de zwijnen. De band onder de leiding Bock (gitaar/vocals) hebben in het verleden meerdere obstakels gekend in ledenwissel, maar dit is verleden tijd en maar goed ook.

Deze Objector kerels buiten de grote parking van België hebben onlangs hun nieuwe debuut langspeler op de wereld losgelaten onder de naam “Social Intolerance” waarbij wij wederom zeer tot aangetrokken voelen.
Uit de demo “ Stand Your Ground.” weten we dat Objector graag extreem maar vast beraden uitpakt met stevige old school Thrash zoals bands als Slayer en consoorten in het genre, ze laten hun mening dan ook graag horen via hun teksten dat zeker niet over koetjes en leuke kalfjes gaat in deze wereld, maar over de fucking maatschappelijke kwesties die iedereen wel bezigt houd op deze aardkloot.

Wat ons duidelijk en zeker boeit bij deze band is hun evolutie, hun sound is super strak en lijkt wel herkauwd te zijn tot een zeer strak keeldichtnijpende “wall of Thrash sound” dat telkens tot verbazing lijd.

CD start met de leuke intro van ‘The Crow’ film, waarbij we gestart zijn voor 7 vette nummers waarbij Track 2. “Life Denied” je 05:01 laat horen wat je te wachten staat. Pure Old School Thrash energierijk ( en vol met vitaminen) en in de hoogte versnelling bespeelt waarbij het niveau hoog in het vaandel be-wappert wordt lol , er wordt dan ook meteen naar enkele breaks en een scream aka Tom Araya van Slayer 100% power op je losgelaten dat je niet onberoerd laat en je ruggenwervels terug haaks zet. Top opener…

Track 3. “My Mind Insane” 03:55 sleurt je mee in een neerwaartse onheilspellend uitlopende power akkoorden, maar meteen komt de band terug uit hun donkere venijn klinkende lijn en komen strakker terug dan men had kunnen denken terug, ook al was het alleen al voor rond je kop te meppen met hun geweldige rauwe sound. Zeer lekker nummer met zeer strak afdempende-bridge geluid en vervolgens nog eens extra overgoten word met pikante solo’s en sound bommetjes waar ik vrolijk van wordt.


Track 4. “Not Of This World “03:21 wordt alles op alles gezet, waarbij de spekvette productie van de schijf goed te horen is, en dat hier toch enige tijd is aan gewerkt hoor. Solo’s vloeien mooie in elkaar over waarbij het mooie blijft plakken, en waar ik spontaan zelfs even terugspoel heb om hem even door te nemen. Niet alleen het gitaarwerk van Bock en Filip zijn top, maar ook zeker de strakke drum partijen van Jozef is boeiende shit. Leuke invallende drums geven de nummers de nodige opbouwende feedback dat bij zulke stijl dan ook verijst is.

Track 5. “Alarm” 03:27 Objector gaat nog even door in hun protest tegen deze wereld, waardoor ik niet prompt staat te headbangen, maar eerder luister naar deze band die een boodschap in de wereld wil sturen. Bock & Co leggen de lat niet alleen zodanig technische hoog maar ook tekstueel heeft het inhoud, wat ik bij sommige bands wel de laatste jaren mis of verloren gegaan is met teveel water bij de wijn te doen. Super nummer.

Track 6. “Social Intolerance” 04 minuten en 24 seconden rauwe Thrash met vinger aflikkende breaks met snoeiharde riffs en drum salvo’s waarbij je steroïden gekrompen teelballen het helemaal laten afweten en verpulverd is teelbalzak hangt . Het nummer geeft een beeld kwassie tekst en sound wat een echt Thrash nummer moet hebben. Aanloop en opbouw geeft je de nodige boost in power beukende drums, een rauw met vlijmscherpe gitaar riffs en ondersteunende bas lijnen van Stef. Als je dit nummer niet goed vind begrijp je Thrash totaal niet en kan je beter naakt gaan tuinieren als de rest.

Track 7. “Toxic Storm” 03:51 hierbij krijg je van het zelfde laken een broek, wederom zegt een innerlijk stemmetje dat deze schijf likkebaarden is zonder dat ik heb moeten spuiten met men smoothie slagroomslang. Stevige smerige Thrash waarbij leuke baslijntjes het geheel nog eens beestig duwtje in de rug geeft of het misschien nog niet af was. Beestig…

Track 8. Vengeance (will be mine) en ook het laatste van deze geweldige “Social Intolerance” CD. Het nummer “Vengeance” laat je nog even nazinderen dat Objector niet meer weg te slagen is uit de onze Belgische Metalzine, en maar goed ook wand goede Thrashbands kunnen er niet genoeg zijn in België toch ?

Conclusie;
Objector heeft bij deze “Social Intolerance” cd zichzelf overtroffen, waarbij ze het oog niet hebben verloren op technisch vlak. De band laat hierbij horen dat ze klaar zijn om het internationaal te maken, en zeker niet moeten onderdoen voor de agressieve Duitse Thrash sound.

Tracklist:
1. Intro 00:19

2. Life Denied 05:01

3. My Mind Insane 03:55

4. Not Of This World 03:21

5. Alarm 03:27

6. Social Intolerance 04:24

7. Toxic Storm 03:51

8. Vengeance (will be mine) 03:58

Photo/review Frank-HSJ

Thanks to Bock for the cd…

(Ignore fast typos)

Universe Infinity – Rock is alive

Universe Infinity – Rock is alive

Universe Infinity is een Zweedse band met een lange historie. De band begon in 82 toen gitaristen Michael Kling en Per Nilsson, bassist Hasse Hagman en drummer Anders Wetterström de handen in elkaar sloegen. Toen ook keyboardspeler Fredrik Kriström en zanger Kjell Wallen zich vervoegden, was de band compleet. Hun debuutalbum, die ook “Universe” draagt, kende enkele sterke nummers waardoor de band opgemerkt werd en enkele jaren live te zien was. In 86 nam Janne Åströmde plaats achter de microfoon in en met hun nieuwe frontman werkten ze aan een opvolger, die na verschillende demo’s nooit het levenslicht zag. In 88 leidde dit tot een split.

Veertien jaar later, we schrijven 2002, wou Per Nilsson de draad terug opnemen en contacteerde de anderen, die ook een tweede leven van de band zagen zitten. Andreas Eklund werd als zanger aangetrokken en zijn aanpak opende enkele nieuwe deuren. Het tweede album werd opgenomen. Sindsdien veranderde de band de naam naar Universe Infinity. Met ‘Rock Is Alive’ viert de band zijn lang verwachte comeback.

Het album kent meerdere goede tracks, die een melodieuze AOR-sfeer uitademen. Zo is de opener ‘Start give all your love’ direct een schot in de roos. ‘Catch Of My Life’, ‘Red Submarines’ en ‘Companys Coming’ bevestigen hierin. De gitaarsolo’s zijn echt opmerkelijk dat de nummers een hoger niveau bereiken. ‘She Cant Get Enough’ zou zo van een album van KISS kunnen geplukt zijn. Het nummer bolt lekker door. Ook het betere gitaarwerk vinden we in de klassiekere ‘Born In Flames’ en ‘We Were Just Dancing’ terug.
De ritmische titeltrack ‘Rock is alive’ en melodieuze ‘Lady Luck’ kennen beiden gitaar- en keyboardarrangementen, die de basis vormen voor deze twee rockers. Ook in de afsluiter ‘Streets Of Hate’ is een streepje Hammond te horen.

Deze comeback had, wat mij betreft, al veel eerder mogen komen. Het album staat vol goede nummers en bevat geen opvullers. Elk nummer staat er. Je geniet een klein uurtje van de betere hardrock vanuit het Mekka van dit genre.
85/100

Andy Maelstaf

Met dank aan Gino Puylaert

Sebastien – Act of creation – CD review

Sebastien is een symphonic metalband uit Tsjechië. Heu, metal uit Tsjechië? Maar als je weet dat dit land tegen Duitsland en Oostenrijk aanleunt, kan het geen echte verrassing zijn dat symphonic metal de grenzen overschrijdt. Intussen brengen de heren een derde schijf uit en gezien hun vorig werk liggen de verwachtingen hoog.

En die vervullen ze eigenlijk direct met de opener “Act Of Creation”, de titeltrack. Een progressieve intro en mooi gedoseerde vocalen gaven me een “Serenity”-gevoel. Mja, Oostenrijk … dezelfde elementen vinden we terug: goede vocalen met sterke muzikale power metal ondersteuning. Direct een topper! Bij het uptempo en progressieve “No Destination” haalden ze zangeres Kristýna Dostálová erbij. Maar let eens op “Wake Up”, een mooi rustig nummer op sfeer gebracht door de backingvocals en keyboard. Ook “Amy” kabbelt onopvallend maar mooi vooruit. Terug volle kracht vooruit met “Evermore”. Dit nummer kent meerdere lagen. Power metal met duistere progressieve ondertoon, zelfs grunts erin. Het nummer bolt traag alhoewel het muzikaal ritme vrij hoog ligt. Magistraal!

Het vrolijkere “My Empire” is met melodie doorspekt en kent dezelfde vocale variatie, grunts, sterk gitaarwerk en ritmewissels waardoor het niet inboet qua kracht. Maar deze stevige rockers hebben ook een zachtere kant die we in de ballad “Queen From The Stars” leren kennen. Ook het catchy “Winner” begint traag, maar wint tempo en kracht. Voor de vocalen werd de hulp van Mayo Petranin ingeroepen. Opnieuw een topnummer! “Heal My Soul” is terug zo’n nummer met twee gezichten. Enerzijds rustig, anderszijds krachtig. Terug twee gasten, Vendula Skalová voor backing vocals en Djordje Eric die voor sterk gitaarwerk zorgt.

Kristýna Dostálová is terug en zorgt voor een breekbare sfeer in de hartige powerballad “Promises”. Terug opgewekte gitaarmelodieën in “Die In Me”, waar Apollo Papathanasio met krachtige zijn zang de ritmische drum en schreddende gitaar stuurt. Wow! Ook “Full Moon Child” kent opvallend veel positieve gelijkenissen met Serenity. Het tempo en ritme kent vele schommelingen op deze schijf want in “Hero” wordt voor een laatste keer op de rem getrapt. Let op de mooie zanglijnen, vaak enkel met keyboard. Als afsluiter een laatste ballad op akoestische gitaar, die wellicht in het Tsjechisch gezongen is.

Meer dan een uur sterke vocale prestaties in mooie composities in een mix van stijlen. Er is duidelijk nagedacht over hun muziek en dat werd prachtig uitgewerkt in deze 14 nummers. De combinatie van krachtige nummers met ballads werkt prachtig. Liefhebbers van hedendaagse powermetal hebben hier een ferme kluif aan!

85/100

 

Andy Maelstaf

Met dank aan Gino Puylaert

Thundermother – Thundermother – CD review

Thundermother – Thundermother

Thundermother is een naam die reeds een achttal jaren meedraait in het hardrock/metal wereldje. In die jaren is de line-up al enkele keren aangepast. Ze verrasten me als allereerste band op Alcatraz in 2016 (rond het verschrikkelijk vroege 11u30 uur). Niettegenstaande de toen nog beperkte opkomst en de variërende reacties achteraf, lieten de dames bij mij aangename (niet enkel visuele) herinneringen achter. Het AC/DC feest-gevoel zat nooit ver weg in hun rocknummers. Toen bleek dat binnenkort nieuw materiaal uitgebracht zou worden, was ik toch benieuwd of mijn verwachtingen ingelost zouden worden.

De dreigende opener “Revival” legt de lat alvast hoog. De riffs doen me, ook deze keer, aan AC/DC (mother of all mothers in dit genre) denken, die eenzelfde genre rock ’n roll produceren. En vanaf het eerste nummer zijn we vertrokken voor een helse trip decibels die nauwelijks aan vaart en enthousiasme afnemen. Van hun strakke lijn wordt zelden afgeweken. Verwacht dus geen extraatjes, maar je weet tenminste wat je zal krijgen. En dat doen ze met furore. Zo zijn “Whatever”, “Survival Song”, “Racing On Mainstreet” uptempo rockers die eenzelfde zalige dynamiek uitademen.

Halverwege eventjes op de rem staan voor “Fire In The Rain” en “Hanging At My Door”, om terug de gedreven riffs te laten knallen in “Rip Your Heart Out” en “Quitter”. De band fabriceert songs met een hoog meezing-gehalte, zoals “We Fight For Rock N Roll”. “Follow Your Heart” is een ballad met een krachtig slot. Leuk einde van de plaat krijgen we dankzij met het bluesy aanvoelende “Won’t Back Down”.

Thundermother loopt over van rock ’n roll gehalte en versterken mijn idee dat ze eigenlijk een kruisbestuiving zijn van AC/DC meets Doro. Vernieuwend is het allemaal niet maar er is zeker niets mis mee, integendeel. Thundermother vindt zichzelf dus niet opnieuw uit, maar doet waar ze altijd goed in zijn geweest: ze brengen “volle gas hardrock” die aan de ribben blijft kleven. You get what you get, niets meer, niets minder. In feite kunnen we kort zijn over deze schijf: we krijgen drie kwartier erg aanstekelijke old school hardrock. If You Want Rock ’n Roll, You’ve Got It!

86/100

Andy Maelstaf

Met dank aan Gino Puylaert

Felskinn – Mind over matter – CD review

 

Hardrock uit Zwitserland werkt als een rode lap op een stier bij mij. Gotthard, Krokus, Shakra, Crystal Ball en ook deze FELSKINN kon niet aan mijn rockradar ontglippen. Gestart in 2005 en intussen al eens van naam gewijzigd naar “Download” is deze band terug met nieuw materiaal. Als dan ook nog eens Mike Terrana, Mandy Meyer en Jgor Gianola als gastartiesten op deze schijf aangekondigd staan, begint het overal te kriebelen en kan die playknop niet rap genoeg ingedrukt worden.

Met volle kracht barst de opener “Close Your Eyes” los. Scheurend, schreeuwend, bonkend, right in our face. Sterke riffs zetten deze metalschijf al direct in de hoogste versnelling. Ze komen zwaar over en na enkele gitaarsolo’s weten we dat we een sterk gitaargericht album mogen verwachten.

 

Maar ook de vocale omlijsting is om je vingers af te likken. Zo horen we enkele staaltjes in “Pictures In My Dreams” die “Andy Portmann” op ons afvuurt. Van dit nummer werd omlangs een lyric video, gemaakt door Jim Evgenidis @ Icon Filmworx Studios, gereleased. https://youtu.be/kgTWONPhTiQ. Op dit nummer waren Mike Terrana, Mandy Meyer & Jgor Gianola gastmuzikanten.

Rustig vertellend wordt “Dying man” ingezet. Sterke progressieve riffs proberen het nummer wat zwaarder te maken maar negatief wordt het niet. Het nummer gaat als een storm tekeer. Het gaat misschien eventjes liggen, maar voor je het weet barst deze terug in volle hevigheid los.

“The Night Before The Dawn” is een midtempo nummer dat ook sterk gitaarwerk weet te bevatten. Ik betrap mezelf erop dat ik aan het meestampen ben met deze progressieve stijl. Wat een gezellig vet nummer is dat!

Mooie liedjes duren niet lang zeggen ze en dat klopt. Een nummer van op de kop drie minuutjes dat eigenlijk op een Shakra album zou kunnen staan is “Our Favourite Game”. Melodieus en toch zoveel stijl en kracht terzelfdertijd uitstralen, er zijn weinig bands die het kunnen. Och, een nummer dat zonder twijfel een markering in fluo waard is!

Waar de meesten een rustpauze in het midden van een schijf inlassen, doen deze Zwitsers het net andersom. Een pak ruwer is “Bastards Out”. Hou je klaar voor een muur aan (gitaar)power, vocale vuursalvo’s en een niet te temmen drummer.

Ook in het progressievere “Break New Ground” en loodzware “Superhero” gaat het feestje door, al is het een versnelling lager.

“Rain Will Fall” klinkt een pak melodieuzer en lichter, maar dat is wellicht maar schijn na zijn dreunende voorganger. De snarenplukkers gaan opnieuw voluit. Jammer dat ook deze topper het nog geen vier minuutjes uithoudt.

We gaan precies wat agressiever te werk bij het naar Metallica leunende “Mind Over Matter”. De lange vocale uithaals tussen de oosterse sferen kunnen mij niet echt bekoren.

Zou het dan toch waar zijn? Ja hoor, even de riem eraf met “Wake Up On Mars”. Een opgewekte ballad net voor de eindmeet.

Een laatste portie progressieve agressie krijgen we in “I Hear You Calling”. Het zal intussen wel duidelijk zijn dat deze nummers mijn voorkeur niet uitgaan, maar storend zijn ze niet.

“Felskinn” heeft met “Mind Over Matter” een bommetje gelost. Wellicht gaat deze niet enkel in Zwitserland zijn impact hebben, maar ver erbuiten. Jacob Hansen heeft met het mixen en masteren van dit album voortreffelijk werk geleverd. Een sterk gitaargericht album dat kracht en energie uitstraalt, maar soms de randjes naar de agressiviteit opzoekt.

85/100

Andy Maelstaf

Met dank aan Gino Puylaert

Alcyona – Trailblazer – CD review

Alcyona – Trailblazer

Alcyona was voor mij een totaal onbekende band. Google en zijn vrienden leerden mij dat deze band in 2010 in Belarus opgericht werd. Vorig jaar brachten ze twee veel belovende singles uit, “The Lost Valley” en “Enchantment”, die ook op dit full album terug te vinden zijn. Deze laatste is in slechts enkele maanden tijd goed op weg om de 10K viewers te halen en dat is meer dan reden genoeg om deze schijf wat van dichter te beluisteren. Het valt op dat alles mooi gedoseerd is ten opzichte van elkaar. Geen scheurend gitaarwerk dat de rest verdrukt of zo, waardoor de vrouwelijke (hoge) vocalen mooi geplaatst zijn.

“Enchantment” toont dit aan met veel sfeer en mooie muziek arrangementen. “Dreamroad” pakt het wat dromeriger en feeërieker aan. De mystieke intro van “The Kingdom of Might” ligt in het verlengde hiervan. Een keyboardmelodie, riffende gitaar en bonkend aanhoudend ritme bass/drum zorgen met de backingvocalen dat dit midtempo nummer meerdere dimensies krijgt. Ommekeer van sfeer bij “Sacred Fire”, wat een melodramatisch, neerslachtig tot zelfs een beetje negatief aanvoelt. “Osceola” is een rustig vocaal gedragen nummer. Erg sfeervol komt dit uiteindelijk uptempo. Progressieve gitaren in samenspel met de zangeres en de ritmewissels maken dit nummer erg varierend. De tragere stukken zorgen voor een balladsfeer die naadloos tempo en kracht wijzigt tot rockende passie.

De herinneringen die we te horen krijgen in “Memories in the Vessel” zijn niet bepaald vrolijk. Het is een nummer dat erg rustig in gang getrokken wordt. Een traag ritme dat vocaal bijgestaan wordt door bombastische en soms klagende zangstijl. Sfeervol en kwalitatief door elektrisch gitaargeweld bijgestaan dobbert het nummer traagjes voorbij, wint hier en daar wat kracht en tempo. In het tweede deel horen we zelfs vrolijke keyboardklanken die plots een Russisch aanvoelend ritme triggeren. En toch wordt de sfeer terug erg ingetogen door enkel piano die ons naar het einde van het nummer brengt.

In schril contrast staat het pak vrolijker en uptempo “The Lost Valley”. Vingervlug gitaargeweld gaat de clash aan met de vocalen, met enkel winnaars. Mijn favoriet. “Circle of Life” is nog eens zo’n nummer waar de capaciteiten in al zijn melodieuze aspecten van iedereen in de kijker komen te staan. “The Kings of Show” is met zijn aanstekelijk ritme een melodieuze aanval op mijn oren, dat tevens een knipoogje naar de groten in dit genre werpt. De progressieve kantjes en keyboardondersteuning zorgen bij mij dat dit nummer meerdere spins kreeg. “My Spring” werd op de backcover anders aangekondigd. Het is de afsluiter die erg rustig van start gaat. Ik vond het wat jammer om zo de plaat te beëindigen. En blijkbaar dachten zij dat ook want het nummer gaat crescendo naar een climax.

Ik heb het altijd moeilijk met klassieke (hogere) stemmen, maar had toch vrij weinig moeite om deze nachtegaal te aanhoren. Ze schittert op vele vlakken, krachtig, zuiver, hoog, laag, ze kan het blijkbaar allemaal vlotjes aan. Bijgestaan door een horde sterke muzikanten die tevens ook weten hoe je muziek boeiend kan houden van begin tot einde, kan ik enkel besluiten dat dit album een interessante combinatie aan ritme, stijlen en emoties bevat die je in een drie kwartier zelden op een schijf terugvind. Onbekend is onbemind zeggen ze wel eens, maar bij Alcyona zou die onbekendheid wel eens rap kunnen veranderen als ze dergelijke schijfjes maken.

87/100

Andy Maelstaf

Met dank aan Gino Puylaert

Thaurorod – Coast of gold – CD review

Thaurorod – Coast Of Gold

Als je de symfonische elementen van Sonata Arctica met de snelheid van DragonForce combineert, zal je niet ver weg zijn van THAUROROD. Met dit derde album in hun 15 jarig bestaan bouwen ze stevig aan hun power metal carrière. Neem nu de nummers “Power” en “The Commonwealth Lives”, die als een gigantische wervelwind passeren. Twee melodieuze nummers die “Coast Of Gold” vooraf gaan, waar de trots van power metal de bovenhand haalt. Dit melodieuze nummer geeft een vrolijk gevoel en is daardoor ook favoriet.

Eigenaardige titel “24601” start rustiger op keyboard. De indrukwekkende gitaarsolo met begeleide zang wint tempo en eens op toeren komen de keys en drum extra push geven. Snelheid alom in “Feed The Flame” waar toch tijd gemaakt wordt voor een rustiger intermezzo met keyboard en gitaar. Op epische wijze worden we in “Cannibal Island” welkom gegeten op het eiland dankzij de speciale effecten. Gans het nummer straalt iets speciaals uit.

Liefhebbers van de afwisseling van traditionele power met speed power metal zullen in “Into The Flood” hun favoriet vinden. Voor wie de snelheid en accuraatheid primeert, zal dan eerder “My Sun Will Rise” verkiezen. Voor elk wat wils eigenlijk. In “Illuminati” gaat het dan weer meer richting traditionele rock waar de lange vocale uithaals bijblijven. Eigenaardig dat de plaat met een ballad afsluit. “Halla” klinkt wel wat melig maar kan ook niet anders na al die snelheidsrecords die gesneuveld zijn.

Alhoewel de heren “slechts” drie albums hebben, klinkt dit nieuw album erg volwassen. Geen pieken of dalen, maar massa’s power en snelheid in 10 melodieuze speed power composities. Dat deze Finnen in het mekka van dit muziekgenre geen potten zullen breken, neemt niet weg dat ze een puike prestatie neergezet hebben. Dankzij de krachtige zang, strakke riffs en ultrasnelle mokerslagen zal Thaurorod niet langer onopgemerkt blijven.

82/100

Met dank aan THEO SAMSON / THE ROCK ONLINE

Andy Maelstaf

Melted Space – Darkening light – CD review

Melted Space – Darkening light

Melted Space is een project waarin Pierre Le Pape de combinatie van filmmuziek, elektronische muziek en metal zijn eigen vorm geeft. Aan zijn nieuwe album vol verrassingen werkten een ganse reeks vocalisten aan mee, onder andere Clémentine Delauney van Visions Of Atlantis en Jeff Scott Soto . “Darkening Light” werd opgenomen en gemixt in Frankrijk door François-Maxime Boutault en gemasterd door Alan Douches op West West Side Music in New York. Het artwork is van Adrien Bousson.

“The void before” is een instrumentale intro die een brug legt naar “Newborns”, waar een ganse reeks zangers en zangeressen de ene na de andere verrassing brengen. Zo horen we een hoge klassieke vrouwelijke stem op een metalritme, daarna een mannelijke en vrouwelijke cleane stem op rustigere begeleiding. Ook “The meaning of this place” is een uniek nummer, een uptempo dubbele bassdrum domineert het ritme. De melodieuze gitaarbegeleiding in dit nummer staat in schril contrast met fragiele solozang.

Idem is “From the beginning to the end” waar het tempo ook erg hoog ligt. Grunts worden met verschillende vocalen gemengd. “The dawn of men (I’m alive)” is een melodieus uptempo nummer met mannelijke zang, onderbroken met een rustiger tussenstuk met erg hoge vrouwelijke zang, cleane vrouwelijke zang, grunts, mannelijke zang, … Je moet het horen om te snappen. Om nog maar te zwijgen van de ritmewissels die ook in “Trust in me” schering en inslag zijn. “Man and future”  bevat vele arrangementen maar een ultra drumsessie valt op. Ook in “Missing Creed” en “Fallen world” staan melodie en samenzang van diverse zangeressen centraal.

Deze productie omschrijven is zo goed als onmogelijk. Er zitten zoveel stijlen, tempo’s, zangers en zangeressen, … gecombineerd in 1 album. Magistraal hoe alles zo mooi in elkaar vloeit en onder de vlag van metal opera op de luisteraar afgevuurd wordt.

Zangers / zangeressen:

Catherine Trottmann – Chaos

Clémentine Delauney (Visions of Atlantis, Exit Eden) – Harmony

Sakis Tolis  (Rotting Christ) – Time

Pierre Le Pape – Space

Ailyn Giménez Garcia (Sirenia) – Earth

Lucie Blatrier – Water

Guillaume Bideau (Mnemic, Scarve) – Air

Black Messiah – Fire

Øyvind Hægeland (Arcturus) – Death

Silje Wergeland (The Gathering) – Life

Jeff Scott Soto – Man

Mikael Stanne (Dark Tranquillity) – Lie

 

Promo Benelux: Hard Life Promotion

Mike de Coene: mike@hardlifepromotion.nl

www.hardlifepromotion.nl

www.facebook.com/mike.decoene

 

75/100

Andy Maelstaf